De Britse scenarist Jesse Armstrong zegt dat het succes van zijn werk zijn onzekerheid niet heeft weggewerkt. In het BBC-radioprogramma Desert Island Discs vertelt hij dat hij nog altijd met het zogenaamde impostersyndroom kampt, ook al staat zijn naam al jaren bovenaan de aftiteling van bekroonde producties.
Het impostersyndroom is een psychologisch verschijnsel waarbij iemand structureel twijfelt aan zijn of haar eigen kunnen, ondanks objectief bewijs van succes of competentie. Mensen met dit gevoel hebben het idee dat hun prestaties te danken zijn aan geluk, toeval of misleiding, en zijn bang om ooit “ontmaskerd” te worden als onbekwaam.
7 op 10 mensen hebben er last van: wat is ‘imposter syndroom’ en hoe ga je ermee om?
Armstrong beschrijft een schrijverskamer die goed draait als een plek waar ideeën plots vanzelf lijken te ontstaan en iedereen op dezelfde golflengte zit. In zo’n momenten voelt samenwerking licht en bijna wonderlijk. Maar die euforie staat volgens hem naast een hardnekkige twijfel: de vrees dat je het niveau van je beste werk niet meer haalt, of dat je op een dag door de mand valt.
Hij verdient goed, maar Rika ziet vooral eenzaamheid: “Met geld kan je alles krijgen, behalve dat ene”
Als bedenker van de HBO-reeks Succession, met Brian Cox als de dominante mediapatriarch Logan Roy, merkt Armstrong dat die onzekerheid eerder bij het vak hoort. Hij stelt dat veel goede schrijvers voortdurend twijfelen aan hun teksten en dat eerdere erkenning niet automatisch geruststelt. Integendeel: het besef dat je het “al eens gedaan hebt” kan extra druk opleggen.
Toch ziet hij een vorm van hoop in die spanning. Je hebt, zegt hij, een klein
.
