Het woord volk klinkt voor sommigen plat. Alsof het gaat om mensen die je beter geen politieke invloed kunt geven. Maar wie de geschiedenis kent, weet beter. In de tijd van John Locke – de vader van het liberalisme – was de samenleving verdeeld in drie standen: de adel, de clerus (de geestelijkheid binnen de Rooms-Katholieke Kerk) en het gewone volk. Dat gewone volk had destijds nauwelijks iets te zeggen. En juist dát is de kern van het probleem van toen – en van nu.
Wie zijn dat nu: het volk?
In 2021 deed Wij zijn Nederland (WZNL) mee aan de verkiezingen. Op de website van Parlement.com staat dat de partij geen vast programma had, maar dat klopt niet. WZNL had wel degelijk een helder en herkenbaar verkiezingsprogramma.
De partij deed mee in een beperkt aantal gemeenten en behaalde logischerwijs slechts een beperkt aantal stemmen. Toch was WZNL destijds de politieke vertolker van de nationale beweging – van de kritische burger die zich niet langer herkende in de gevestigde macht.
Een partij die ruimte wilde bieden aan initiatiefkracht vanuit de samenleving, en werk wilde maken van nieuwe democratische vormen: burgerraadplegingen, burgerjury’s, burgerbegrotingen, anders formeren, burgerbesluiten, (meervoudige) referenda, direct gekozen burgemeesters, een gekozen minister-president en e-democracy.
De doelstelling
Die doelstelling is geslaagd. Het zaadje is geplant. Wij zijn Nederland — is (net als toen) te horen bij de inwoners van Nederland, het volk dat niet behoort tot adel of clerus, maar wél de ruggengraat vormt van dit land. De Nederlanders van wie de belangen te lang zijn genegeerd.
Wat WZNL wilde is dat de belangen van het Nederlandse volk en de staat der Nederlanden weer centraal kwamen te staan in de politieke besluitvorming. Een sterke binnenlandse markt, gedragen door de gezonde Hollandse koopmansgeest, moest opnieuw de economische basis van onze natie vormen. De belangen van internationale corporaties, instellingen en verdragen moesten weer ondergeschikt worden gemaakt aan het Nederlandse algemeen belang.
Het doel: samenwerken aan een land waarin Nederlanders zich weer thuis kunnen voelen.
‘Wij zijn Nederland’ is actueler dan ooit
Vandaag is dat relevanter dan ooit. Overal in Nederland protesteren mensen tegen de komst van nóg meer AZC’s. Net als tijdens de coronaprotesten worden ook nu vreedzame burgers omringd door machtsvertoon. En ondertussen zet de gevestigde orde haar andere wapen in: de media.
DPG Media komt met een actie voor gratis abonnementen voor alle studenten van 16 tot 25 jaar. Een nobel gebaar? Nee. Een slimme poging om door te dringen tot de nog niet volgroeide hersenen van een nieuwe generatie kiesgerechtigden.
DPG-uitgaven zijn al lang niet meer neutraal. Ze zijn het verlengstuk van de macht geworden. En zo helpen ze de gevestigde orde in haar strijd tegen de écht onafhankelijke journalistiek – en tegen de steeds professionelere burgerjournalisten die live laten zien wat er werkelijk gebeurt. Kijk alleen al naar de framing van de aanval op Timmermans.
Het internet, ooit de open marktplaats van ideeën, moet nu worden omgevormd tot een gereguleerd propagandakanaal – keurig afgestemd op de gewenste politieke boodschap. Maar wat als de DPG doelgroep hun ‘ik ben geslaagd’ vlag aanschaffen via deze aktie website
Wat is dan de waarheid?
Wie het weet, mag het zeggen. Ik heb haar in elk geval niet in pacht.Maar om te begrijpen hoe macht zich kan verharden, moeten we terug naar de kern van ideologie. En daarbij is een vergelijking leerzaam – niet om te veroordelen, maar om te begrijpen.
Het nationaalsocialisme was geen religie, maar vertoonde wél trekken die we doorgaans met religieuze ideologieën associëren. Het had een dogmatische basis, een verering van de leider (Hitler) en een collectief geloof in nationale verlossing. Datzelfde patroon zien we bij totalitaire religieuze systemen: een absolute waarheid, een vijandbeeld en een belofte van zuiverheid en overwinning.
Nationaalsocialisme en islamitisch fundamentalisme verschillen in oorsprong, inhoud en context, maar delen eenzelfde mechanisme: het opheffen van het individu in een collectieve, ideologische orde. In beide leeft de messiaanse belofte van zuiverheid, macht en verlossing. En in beide gevallen wordt de ideologie belangrijker dan de menselijke maat.
Conclusie
De vergelijking tussen het nationaalsocialisme en bepaalde vormen van islamitisch fundamentalisme is geen gelijkstelling, maar een waarschuwing. Ze laat zien hoe totalitaire systemen ontstaan wanneer orde, zuiverheid en macht belangrijker worden dan vrijheid, rede en menselijkheid.
En het legt iets bloot over het Westen zelf: het onvermogen van globalistische elites om ideologie in haar totalitaire gedaante te herkennen. Zij geloven dat alles te temmen is binnen de kaders van gelijkheid en diversiteit. Maar de geschiedenis – van het Ottomaanse rijk via het socialisme naar communisme tot ISIS – leert dat sommige ideeën niet te verzoenen zijn met de liberale orde, hoe graag men dat ook wil.
Het gaat dus niet om ‘georganiseerd zijn’, maar om wie we zijn.Een volk dat zijn stem niet wil inleveren voor orde, zuiverheid of macht.
Erwin Versteeg is een Nederlandse politicus en ondernemer uit Enschede. Hij gaat met BVNL Enschede meedoen aan de Tweede Kamerverkiezingen en gemeenteraadsverkiezingen van 2026.
.
