Zelfs onder de meest extreme omstandigheden hebben we een keuze. Dat schreef Viktor E. Frankl in zijn boek vlak na de Tweede Wereldoorlog en hij sprak vanuit zijn ervaring als overlever van nazi-concentratiekampen. Steeds bepalen wij of we ons gelukkig of ongelukkig, tevreden of ontevreden, blij of verdrietig voelen.
In zijn boek ‘Ein Psycholog erlebt das Konzentrationslager’ doet Frankl verslag van zijn ervaringen in verschillende concentratiekampen tijdens WOII. Hierin verbleef hij drie jaar lang. Volgens Frankl kan een mens zijn menselijke waardigheid behouden. Ik voeg daaraan toe: als hij dat Wil, want daar gaat het hierover in de kern. Het is de ijzeren Wil van de mens. De Oostenrijkse psychotherapeut stelde vast dat zijn medegevangenen stierven, korte tijd nadat zij de moed hadden opgegeven. Met andere woorden: nadat zij niet meer verder Wilden.
De kampbewoner kon zijn innerlijke kracht vergroten door in een toekomstdoel te geloven. Op een bepaald moment heerste onder hen het geloof dat zij eind 1944 bevrijd zouden worden, toen dat niet gebeurde gaven een aantal van hen de moed op en stierven kort daarna, zag Frankl.
Viktor Frankl kwam door zijn ervaringen tot diepe inzichten over aanvaarding en de zin van het leven. Hij schrijft dat wanneer een mens ontdekt dat lijden zijn lot is, hij dat lijden moet zien en aanvaarden als zijn levenstaak, ‘zijn enige en unieke taak’. En ook dat ‘Niemand hem van zijn lijden kan verlossen, of in zijn plaats lijden.’
Zelfs na alle verschrikkingen te hebben meegemaakt in de verschillende kampen des doods vond hij het leven nog altijd zinvol:”Zonder lijden en dood is het leven van de mens onvolledig.”
De voormalige kampgevangene schrijft dat de kampervaringen ‘wel degelijk bewezen dat de mens een keuzemogelijkheid heeft.’ Hij voegde er wel aan toe dat niet iedereen zo sterk was om ‘onder zware psychische en fysieke spanningen…een onafhankelijke geest te behouden’. Volgens hem kon ondanks alles 1 ding de mens niet ontnomen worden. Dat was de keuze onder alle omstandigheden zijn eigen weg te kiezen.
Ik ben zelf ook tot een soortgelijke conclusie gekomen, maar dan onder minder extreme omstandigheden. Gedurende meer dan twintig jaar noteerde ik mijn negatieve ervaringen en ging ermee aan de slag. Ik ontdekte dat innerlijke vrede niet ontstaat door de omstandigheden te veranderen, maar door te kiezen hoe je ermee omgaat.
‘Geluk zit in jezelf. Jouw partner of iemand anders kan je echt niet gelukkig maken. Dat kan jij alleen, namelijk door te besluiten dat je het bent.
Jij bent de enige die bepaalt hoe je je voelt. Een ander kan dat voor jou niet vaststellen. Het maakt niet uit hoe goed deze persoon jou doorgrondt of kent. Jij voelt je ongelukkig en jij bent uitsluitend degene die dat bepaalt.
Dus als een ander iets tegen jou zegt dat je pijn doet of jou slecht behandelt, dan is het aan jou om vast te stellen of je gelukkig of ongelukkig bent.
Je kunt natuurlijk je afkeer uitspreken over het feit dat die ander jou slecht behandelt, maar dat heeft niets te maken met hoe jij je voelt.
Ieder mens beschikt namelijk over de mogelijkheid zijn gemoed af te stemmen op dat wat hij Wil, met andere woorden als jij je goed Wilt voelen, bijvoorbeeld zelfs als iemand jou slecht behandelt, dan kan jij je top voelen.
Besluit je echter om je down te voelen, na zoveel negativiteit van de kant van je partner, dan voel je je neerslachtig. Jij zit aan de knoppen, jij bestuurt het schip van jouw stemming. Jij bent de kapitein. (Uit: Vrede begint bij jou)
Rob Vellekoop, 22 september 2025
Post Views: 286
Source: https://www.dlmplus.nl/2025/09/22/we-hebben-altijd-een-keuze/
.