Beerschot was zaterdagavond gastheer van Francs Borains, maar trakteerde geenszins. Het leek zelfs even een afslachting te worden, maar uiteindelijk beperkten de bezoekers de schade tot 4-1.
Met elf punten uit vijf wedstrijden zette Beerschot meteen de toon. De banvloek die vorig seizoen op de club leek te rusten, kon het al in het seizoensbegin van zich afschudden. Een goede start, maar wel een waarin de ambitieuze degradant toch al vier punten moest toegeven op promotieconcurrenten Kortrijk en Beveren, die foutloos bleven. Tegen nummer 14 in de stand – Francs Borain – moest de ongeslagen reeks voor eigen publiek absoluut verlengd worden. Met een overwinning als dat even kon. Voor dat doeleinde deed Mo Messoudi beroep op exact de elf zelfde jongens die vorige week 0-2 gingen winnen bij de RSCA Futures.
De thuisploeg trapte af en benutte dat balbezit om zich meteen naar voren te bewegen. Beerschot deed dat slordig, maar moest toch in de eerste tien minuten driemaal foutief afgestopt worden. Francs Borains had moeite om grip te krijgen op het spel, mede dankzij een alomtegenwoordige Guendouz die zijn team deed draaien. Als Beerschot de bal had, dan moet gezegd dat de bezoekers zich over de schoten ontfermde. In hun korte momenten van balbezit vuurden ze maar liefst vier zulke exemplaren af: geen van allen op doel echter.
De eerste grote kans kreeg Oscar Vargas – die plots opdook in het Waalse strafschopgebied –maar zijn knappe doelpoging uit de winkelhaak geweerd zag worden door Pandor. Beerschot versterkte langzaamaan zijn greep op de bezoekers onder regie van een enthousiaste Messoudi, die klaarblijkelijk zijn ideeën uitgevoerd zag worden. In de 24ste minuut viel het plots reuze mee voor paars-wit: Claes kon profiteren van slordig uitvoetballen bij Francs Borains en zette zijn club op voorsprong: 1-0. Nadat het cadeautje was uitgepakt, kantelde het spelbeeld en staken de bezoekers hun neus aan het venster. Eénmaal, vlak voor rust, werd het zelfs echt heet voor het doel van Shinton, maar de bal werd huizenhoog gemikt.
Ook na de pauze keerden de bezoekers de rollen verder om: de ongelukkige achterstand lijkt een bron van energie voor de manschappen van Igor De Camargo. Dat hield zo’n acht minuten aan, waarna Beerschot de rust hervond en ook aanvallend opnieuw van zich liet horen. En hoe: vanop de flank evolueerde de eerste uitbraak van de thuisploeg na de rust naar een levensgevaarlijke afvallende bal in de box. Jordanov deed wat hij moest en liet het Kiel andermaal opveren: 2-0 en zo geraakte Francs Borains’ levenslijn zoek in de 54ste minuut.
Nadien werd uitblinker Guendouz ietwat verrassend naar de kant gehaald. In zijn plaats verscheen Vula tussen de lijnen. Een meesterzet zo bleek al snel. Vanop de linkerkant begon hij aan een actie. Na een korte dribbel vond hij het welletjes en krulde hij de bal enig mooi in de bovenhoek buiten het bereik van de keeper. Ook van de 4-0, die luttele minuten later volgde, was Vula de motor. Diep gestuurd op de linkerflank legde hij de bal zuiver terug tot bij zijn ploegmaats in de box, waar La Parra het doelpunt op zijn naam mocht schrijven. Ook met die stand bleef het vuur in
.
