Riekt artikel over ‘ineenstorting’ van de AMOC naar wetenschappelijke fraude?

Bron illustratie: shutterstock

De nieuwe publicatie over het stilvallen van de AMOC (Golfstroom) doet onderzoeker dr. Matthew Wielicki denken aan Climategate.

Als wetenschapper met artikelen in prestigieuze tijdschriften als PNAS, Science Advances en andere, ben ik zeer vertrouwd met het peer review-proces. Het is verre van perfect – het wordt geplaagd door vooroordelen, vertragingen en af en toe gatekeeping – maar het blijft de gouden standaard voor het tijdig en nauwkeurig verspreiden van deskundige, op bewijs gebaseerde informatie. Maar wanneer peer review wordt ingezet als wapen om een bepaald verhaal te promoten, begeven we ons op gevaarlijk terrein. We hebben dit eerder gezien in de klimaatwetenschap, zoals ik heb beschreven in mijn artikel Manufacturing Consensus en zoals aan het licht is gekomen in de beruchte Climategate-e-mails uit 2009. In die gelekte berichten besprak dr. Michael Mann (bekend van de hockeystick-grafiek) expliciet het gebruik van het peer review-systeem om afwijkende artikelen te blokkeren, waarbij hij verklaarde dat ze “zouden herdefiniëren wat peer review-literatuur is” om standpunten die de alarmistische consensus in twijfel trekken, buiten de deur te houden.

Als we naar het heden kijken, lijkt het alsof de geschiedenis zich herhaalt. Een gloednieuw artikel in Environmental Research Letters (ERL), getiteld Shutdown of northern Atlantic overturning after 2100 following deep mixing collapse in CMIP6 projections van Sybren Drijfhout en collega’s, gaat over de Atlantische Meridional Overturning Circulation (AMOC), die vaak wat overdreven wordt omschreven als de ‘transportband van de oceaan’ (en ook wel bekendstaat als de Golfstroom, red.). Verstoring van de AMOC zou een klimaatramp kunnen veroorzaken en de AMOC zou op koers liggen om na 2100 stil te vallen in klimaatscenario’s met hoge broeikasgas-emissies.

https://iopscience.iop.org/article/10.1088/1748-9326/adfa3b/pdf

Het artikel baseert zich sterk op computermodel-prognoses (CMIP6) en schetst een somber beeld van het instorten van de menging van warm en koud water in de diepe oceaan, wat zou leiden tot extreme afkoeling in Europa en wereldwijde verstoringen. Maar dit is het probleem: het citeert een belangrijk artikel uit 2024 over de Florida Current (een belangrijk onderdeel van de AMOC) dat juist langdurige stabiliteit aantoont verkeerd, en het laat twee baanbrekende artikelen die dit jaar in het tijdschrift Nature zijn gepubliceerd en die het idee van een dreigende ineenstorting van de AMOC rechtstreeks tegenspreken, volledig buiten beschouwing.

Dit is meer dan alleen slordige wetenschap want het is moeilijk voor te stellen dat ervaren auteurs, recensenten en redacteuren zulk recent, spraakmakend werk per ongeluk over het hoofd zouden zien. Als iemand die talloze keren peer review heeft doorlopen, kan ik u vertellen: het weglaten of verkeerd weergeven van direct relevante artikelen uit hetzelfde jaar, vooral artikelen die je kernbeweringen onderuit halen, zou nooit worden goedgekeurd door mijn academische adviseurs, co-auteurs, recensenten of redacteuren. Het riekt naar opzettelijke cherry picking, waarbij alle gegevens die niet in het alarmistische verhaal passen, worden genegeerd.

Waarom? Omdat dit verhaal miljarden aan door de belastingbetaler gefinancierde subsidies voor activistische wetenschappers, ngo’s en mondiale elites voedt, terwijl het meer controle over het dagelijks leven rechtvaardigt – van energiebeleid tot zelfs beperkingen op zaken als het houden van een hond, onder het mom van ‘duurzaam’ leven.

https://www.cbc.ca/news/science/climate-choices-dog-planes-1.7608247

Dit is niets nieuws. Denk maar aan dr. Richard Lindzen (emeritus van MIT), wiens peer-reviewed kritiek op klimaatalarmisme ertoe leidde dat redacteuren werden ontslagen of onder druk werden gezet om artikelen in te trekken. Of de Orwelliaanse ervaring bij het American Journal of Economics and Sociology, waar een artikel dat de consensus in twijfel trok, onder dubieuze omstandigheden werd geschrapt. Redacteuren lijken medeplichtig te zijn en laten deze academische zwendel voortduren omdat het aansluit bij het verhaal van de ‘klimaatcrisis’. De auteurs van het ERL-artikel gaan er duidelijk vanuit dat de AMOC “dringend gered moet worden”, wat natuurlijk vraagt om meer financiering, meer modellen en meer beleidsmaatregelen.

Voor niet-wetenschappers: peer review is een soort kwaliteitscontrole waarbij experts een artikel beoordelen voordat het wordt gepubliceerd. Maar wanneer het wordt gemanipuleerd om ongemakkelijke waarheden uit te sluiten, wordt het een instrument voor propaganda. In het gedeelte voor abonnees hieronder ga ik dieper in op de details en analyseer ik precies waar drie Nature-artikelen (Volkov et al. 2024 over de stabiliteit van de Florida Current, Terhaar et al. 2025 over het uitblijven van een afname sinds de jaren 1960, en Baker et al. 2025 over voortdurende circulatie onder extreme omstandigheden) in het ERL-artikel hadden kunnen passen. Ik laat zien hoe de auteurs Volkov verkeerd citeren, Baker bagatelliseren en Terhaar volledig weglaten, en waarom dit riekt naar wetenschappelijke fraude die vergelijkbaar is met Climategate. Ik laat zien hoe ze selectief omgaan met modelresultaten en tegelijkertijd observaties uit de echte wereld die de hype over de ineenstorting ontkrachten, buiten beschouwing laten.

Dit was de vertaling van het gedeelte van het artikel Is the Latest AMOC “Collapse” Paper Scientific Fraud?’ van Matthew Wielicki, dat gratis beschikbaar is op zijn website Irrational Fear. Wil je de uitgebreide onderbouwing lezen, dan dien je je te abonneren op zijn substack.

In het betaalde gedeelte van het artikel bespreekt dr. Matthew Wielicki gedetailleerd hoe de nieuwe ERL-publicatie van Drijfhout et al. volgens hem wetenschappelijk misleidend is. Het artikel voorspelt het stilvallen van de AMOC (Atlantic Meridional Overturning Circulation) na 2100 op basis van CMIP6-modelsimulaties, maar Wielicki stelt dat dit vooral speculatie is en dat belangrijke empirische gegevens verkeerd worden geciteerd of volledig genegeerd.

Kernpunten van zijn kritiek:

1. Verkeerd citeren van Volkov et al. (2024)

• Deze studie toont aan dat de Florida Current (een hoofdonderdeel van de AMOC) de afgelopen 40 jaar stabiel is gebleven.
• Het ERL-artikel gebruikt echter een verouderde trend (-0,8 Sv/decennium) die Volkov juist corrigeerde. Zo wordt het onderzoek verkeerd gepresenteerd alsof het hun model ondersteunt.

2. Downplayen van Baker et al. (2025)

• Baker laat zien dat de AMOC stand houdt, zelfs onder extreme scenario’s, doordat zuidelijke oceaanwinden een minimumcirculatie in stand houden.
• In het ERL-artikel wordt dit slechts zijdelings genoemd en de nadruk gelegd op een ‘shutdown’ in het noorden, zonder de stabiliserende mechanismen duidelijk te bespreken.

3. Volledig weglaten van Terhaar et al. (2025)

• Deze studie concludeert dat er sinds de jaren 1960 geen neerwaartse trend in de AMOC zichtbaar is, op basis van reconstructies via warmtestromen.
• Dit wordt in het ERL-artikel compleet genegeerd, terwijl het direct relevant en zeer recent is.

Conclusie van de auteur:

Wielicki noemt dit wetenschappelijke fraude omdat er bewust wordt geselecteerd welke gegevens passen in het alarmistische verhaal, terwijl tegenbewijs wordt geminimaliseerd of verzwegen. Dit doet hem denken aan de Climategate-affaire: het creëren van een kunstmatig ‘consensusbeeld’ door kritische informatie te onderdrukken. Volgens hem leidt dit tot onnodige angst, misleidend beleid en miljarden aan subsidies voor ‘activistische wetenschap’.