Het draait natuurlijk allemaal om Alaska. Dit is wat er speelt. Maar het schaduwspel is nog spannender.
Over de hele wereld is het voor mensen die zijn opgegroeid in de swingende jaren zestig van de Koude Oorlog onweerstaanbaar om Donald Trump te casten als Goldfinger (maar wie zou Oddjob spelen? Hegseth?), schrijft Pepe Escobar.
Goldfinger is immers een machtige, meedogenloze gokker. Zijn motto voor de 21e eeuw zou “Vernietigen & Plunderen” zijn. In feite een orgie van vernietigen en plunderen als de gelegenheid zich voordoet. Alles wordt onderworpen aan de zoektocht naar de Golden Deal. Mijn manier. De enige manier.
Maar nu is het mogelijk dat Goldfinger zijn gelijke – collectief – heeft gevonden.
Dit is wat er gebeurde toen er voor het laatst een topontmoeting plaatsvond in Alaska, in dit geval tussen de VS en China in een armoedig hotel in Anchorage. Dat schudde het geopolitieke schaakbord tot in zijn grondvesten. Trump en Poetin zouden dat kunnen doen, maar alleen onder heel specifieke voorwaarden.
Er is maar één realistische, optimale uitkomst voor Alaska: een gezamenlijke intentieverklaring, waarin wordt gewezen op een vervolg, zoals een volgende bijeenkomst op Russisch grondgebied. Een soort startschot voor de lange en hobbelige weg naar een echte reset van de betrekkingen tussen de VS en Rusland, inclusief een mogelijke regeling in de proxyoorlog in Oekraïne.
In wezen kunnen ze overeenkomen om te blijven praten. Maar wat echt van belang is, is wat de belofte inhoudt: Goldfinger ziet af van het opleggen van secundaire sancties aan de partners van Rusland.
Dat zou een enorme overwinning betekenen voor de BRICS (met uitzondering van Iran. In feite zouden twee strategische bondgenoten van Rusland worden uitgesloten: Iran en Noord-Korea).
De BRICS-landen zijn actief bezig met het smeden van een coalitie om Goldfinger het hoofd te bieden. De belangrijkste spelers zijn Beer, Draak, Toekan en Olifant – alle vier de oorspronkelijke oprichters van de BRIC. Nachtegaal zou later moeten worden toegevoegd, aangezien het via geopolitieke/geo-economische strategische partnerschappen verbonden is met Beer, Draak en Olifant.
Als het aankomt op de finesses van Alaska, moet de Opperbeer alle gevolgen overwegen van wat voor de Russische generale staf en het omvangrijke inlichtingenapparaat in Moskou een absolute noodzaak is: tenzij de Goldfinger-handlangers ophouden met het bewapenen van Oekraïne en het verstrekken van kostbare inlichtingen in welke vorm dan ook, zal het mythische “staakt-het-vuren” dat Goldfinger en het roedel tandeloze chihuahua’s in Europa wanhopig willen, slechts een pauze zijn om Oekraïne tot de tanden te herbewapenen.
Dat is een moeilijke keuze voor de Opperbeer: hij moet zijn radicale binnenlandse critici, die hem bekritiseren omdat hij met de vijand om de tafel gaat zitten, tevreden houden en tegelijkertijd zijn beloften nakomen aan zijn belegerde BRICS-bondgenoten.
BRICS gaat Goldfingers plunderingstactieken tegen
De Beer, de Draak, de Toekan en de Olifant zijn verwikkeld in een adembenemende telefoondiplomatie om hun gezamenlijke reactie op Goldfingers tarief-/plunderingsoffensief te formuleren.
Voorbeelden. Modi over Brazilië: “Een sterk, op mensen gericht partnerschap tussen landen in het Mondiale Zuiden komt iedereen ten goede.”
Lula over India: “Brazilië en India zijn tot nu toe de twee meest getroffen landen. We hebben opnieuw bevestigd hoe belangrijk het is om het multilateralisme te verdedigen en de uitdagingen van de huidige situatie aan te pakken.”
Xi tegen Lula: China steunt Brazilië bij het verdedigen van zijn nationale soevereiniteit; BRICS is “een belangrijk platform voor het bereiken van consensus in het Mondiale Zuiden.”
Goldfinger’s Tarief Plunder werkt op verschillende manieren.
Tegen India: omdat New Delhi weigert zijn enorme landbouwmarkt open te stellen voor tariefvrije import uit de VS (45% van de Indiase bevolking is rechtstreeks afhankelijk van de landbouw) en omdat India Russische olie koopt tegen broodnodige kortingsprijzen.
Wat Brazilië betreft: omdat het uiteindelijke doel regimeverandering is en vrij spel om de natuurlijke rijkdommen van Brazilië te plunderen.
Tot nu toe is Goldfinger met zijn plunderpraktijken uitstekend geslaagd in het creëren van een terugslag: van het vervreemden van zelfs bondgenoten – zie de vernederende onderwerping van Europa – tot het de facto begraven van multilaterale handel, om nog maar te zwijgen van het internationaal recht.
Voorbeeld: slechts enkele uren voordat de “tariefpauze” op producten van Chinese makelij zou aflopen, ondertekende Goldfinger een uitvoeringsbesluit waarmee de deadline met nog eens 90 dagen werd verlengd. Vertaling: TACO (Trump Always Chickens Out), opnieuw. Als de ‘tariefpauze’ was doorgegaan, zou de economie van de “onmisbare natie” met een schuld van 37 biljoen dollar in nog grotere moeilijkheden zijn gekomen.
Dan is er nog Goldfingers mogelijke spel in het Noordpoolgebied, dat al hier is besproken. Er is vrijwel geen bewijs dat Rusland de VS zou toestaan deel te nemen aan de ontwikkeling van de Noordelijke Zeeroute (NSR) in het Noordpoolgebied, of de Arctische Zijderoute in Chinese terminologie.
De rol van het Russische Atomflot – 11 nucleaire ijsbrekers, waarvan er 9 in gebruik zijn en 2 in aanbouw, waaronder Project 10510 Rossiya, een kolos die overal in het Noordpoolgebied kan varen – in combinatie met het verbazingwekkende arsenaal aan nieuwe wapensystemen van Rusland, zijn absoluut cruciale variabelen in elke serieuze discussie over een mogelijk partnerschap tussen de VS en Rusland na Alaska.
Goldfingers obsessie om Nachtegaal in een kooi te sluiten
Laten we nu eens kijken naar Nachtegaal – een uiterst complexe zaak. Goldfinger is volledig begonnen met een meervoudige remix van maximale druk en spanning tegen Iran: Hezbollah dwingen tot ontwapening; Libanon dwingen tot een burgeroorlog; de ontmanteling van Syrië door “al-Qaeda R Us” te legitimeren; de VN-sancties tegen Teheran opnieuw afdwingen.
Toen kwam de door Goldfinger geprezen “historische vredestop” met Aliyev van Azerbeidzjan en Pashinyan van Armenië.
Welnu, wat Bakoe en Jerevan onder het toeziend oog van Goldfinger werkelijk hebben ondertekend, is geen vredesakkoord: het is slechts een memorandum van overeenstemming (MVU).
Hun gezamenlijke verklaring is uiterst vaag – en niet bindend. Wat wordt beloofd is een “laten we blijven praten”-regeling: “Wij erkennen de noodzaak om verdere maatregelen te nemen om de ondertekening en uiteindelijke ratificatie van het [vredes]akkoord te verwezenlijken.”
Het valt nog te bezien wat er gebeurt met de veelbesproken 99-jarige Amerikaanse greep op de Zangezur-corridor – triomfantelijk omgedoopt tot Trump Route for International Peace and Prosperity (TRIPP) – waarbij 40% van de inkomsten worden ingehouden (Armenië zou slechts 30% krijgen) en 1.000 Amerikaanse huurlingen worden gestationeerd om het Armeense grondgebied te patrouilleren, net ten zuiden van de grenzen van Nachtegaal .
Het grote verhaal is natuurlijk dat Goldfinger graag minstens één verbindingscorridor in Zuid-Eurazië in handen wil krijgen – in de strategische Zuid-Kaukasus, met behulp van een gangsterachtige MI6-agent (Aliyev) en een nationale verrader (de zwakke Pashinyan), die te zijner tijd zullen worden weggegooid en/of zoet gehouden. Cruciaal is dat zowel Armenië als Azerbeidzjan het NAVO-lidmaatschap is aangeboden.
Het plan van de Deep State is totale controle: wat echt telt is de opening om een NAVO-corridor tot aan de Kaspische Zee tot stand te brengen.
Nachtegaal zal dat nooit toestaan, om nog maar te zwijgen van Beer en Draak: het zou een directe NAVO-dreiging betekenen, niet alleen voor de International North South Transportation Corridor (INSTC), die drie BRICS-landen (Rusland, Iran, India) met elkaar verbindt en de Kaspische Zee doorkruist, maar ook voor de Chinese Zijderoutes, waarvan de corridors door Iran lopen met mogelijke vertakkingen naar de Kaukasus.
Nachtegaal heeft al duidelijk gemaakt dat het geen enkele verandering van status voor de Zangezur-corridor zal toestaan. En het heeft het nodige raketarsenaal om dat te ondersteunen. IRGC-plaatsvervangend commandant Yadollah Javani: Iran “zal geen Amerikaanse corridor aan zijn grens toestaan”.
Waar het ook vandaan komt, Goldinger of de Deep State, de druk van het Imperium van Chaos is meedogenloos. Er zal geen respijt zijn in de hybride – en andere – oorlogen tegen de BRICS, met name tegen de nieuwe Primakov-driehoek (“RIC” als in Rusland, Iran, China).
Alaska zou in principe moeten gaan over een reset van alle veiligheidsaangelegenheden tussen de VS en Rusland – geopolitiek, commercieel, militair, waarbij Oekraïne slechts een onderdeel is. Dat zal een hele opgave zijn. Het is moeilijk voor te stellen dat Poetin in staat zal zijn om Trump, aan dezelfde tafel, te overtuigen van de fijne kneepjes van de voortdurende complotten van de NAVO/VS om Rusland te ondermijnen, lastig te vallen en te destabiliseren.
Het meest waarschijnlijke resultaat is dat de proxieoorlog – en de SMO – gewoon doorgaat, maar dat de Deep State extra euro’s verdient door tonnen wapens te verkopen aan de NAVO voor verzending naar Kiev. Maar zelfs zonder de belofte van een nieuwe, serieuze veiligheidsarchitectuur tussen de VS en Rusland, maakt BRICS nog steeds kans om een overwinning te behalen uit Goldfingers laatste fotoshoot.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Pepe Escobar: De beer en de adelaar nemen het tegen elkaar op in Alaska
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
.