De sluipende islamisering van Europa voltrekt zich niet in een stormram, maar in schoolkantines. In Gelsenkirchen, ooit gewoon een Duitse stad, is nu een school overgegaan tot uitsluitend halal-voeding op het menu. Geen Bratwurst meer, geen Leberkäs, geen varkensvlees of traditionele Duitse gerechten. In plaats daarvan: halal-vlees geslacht volgens islamitisch ritueel, wat neerkomt op onverdoofd de keel doorsnijden en laten doodbloeden.
Maar maak je geen zorgen hoor: volgens de politiek correcte elite is er “geen sprake van islamisering”. Natuurlijk niet.
Halal als norm, Duitse cultuur als uitzondering
De desbetreffende middelbare school heeft een moslimmeerderheid onder de leerlingen, en besloot daarom om alleen nog halal-gecertificeerde maaltijden aan te bieden. De motivatie? “Diversiteit” en “inclusiviteit”.
Maar laten we het beestje bij de naam noemen: dit is geen inclusiviteit, dit is capitulatie. Het is het opleggen van religieuze voorschriften aan alle leerlingen inclusief niet-moslims.
Er is een vegetarisch alternatief en wat pasta als “neutrale” optie. Maar dat is niet meer dan een doekje voor het bloeden, letterlijk en figuurlijk.
Sociale media: “Preventieve onderwerping”
Op X is de verontwaardiging groot.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>“Typische Duitse vleesgerechten zijn volledig verdwenen,” aldus één gebruiker.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Een ander spreekt van “vorauseilende Anpassung” — preventieve aanpassing, of gewoon: voorover buigen vóór iemand het vraagt.
Wat begon als “rekening houden met” eindigt in het uitwissen van de eigen eetcultuur. En wie het waagt om hier iets van te zeggen, wordt meteen weggezet als xenofoob, islamofoob of racist.
Halal slachten: geen symboliek, maar ideologie
De islamitische slachtmethode is niet zomaar een kookvoorschrift. Het is een symbool van ideologische dominantie.
Het dier mag niet verdoofd worden, moet bewust het mes voelen, moet bloeden als offer. Dat is voor veel Europeanen niet alleen ethisch weerzinwekkend, maar ook een direct conflict met westerse normen voor dierenwelzijn.
En toch wordt die praktijk nu opgelegd aan Duitse kinderen in overwegend niet-islamitische landen.
Dit is geen samenleven. Dit is overname in slow motion
In steden als Berlijn zijn halal-menu’s al langer de norm op scholen. Gelsenkirchen is slechts de volgende in de rij. Het patroon is duidelijk:
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Eerst “rekening houden met”,
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Dan “neutrale alternatieven”,
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>En uiteindelijk: alleen halal — of niets.
Het westen past zich aan één richting aan, en de eigen cultuur verdwijnt stilletjes van het toneel. Geen Bratwurst meer. Geen Leberkäs. Alleen nog wat restjes van wat ooit Europese eetcultuur heette.
Als dit geen islamisering is, wat dan wel?
Laat je niets wijsmaken. Dit is geen logistieke beslissing, dit is geen diëtetiek, dit is geen ‘inclusiviteit’.
Dit is onderwerping aan religieuze regels waar velen niets mee te maken willen hebben en toch worden ze eraan onderworpen. Op scholen. Bij kinderen. In Duitsland. En zoals altijd: de politiek kijkt weg, de media zwijgen, en de burger wordt bespeeld. Maar bij DDS benoemen we de feiten wél.
Als jij wilt dat DDS blijft bestaan – als tegenmacht tegen de linkse media en Big Tech-censuur – dan hebben we jouw steun nú nodig. 👉 Ga naar https://dds.backme.org of doneer direct via: NL95RABO0159098327 t.n.v. Liberty Media Help ons het tweede deel van het jaar door. Vrijheid is niet gratis.
.
