
GERESPECTEERDE COLLEGA’S
Goed opgeleid maar nog geen pijnlijke levenservaring zelf… Ik ben nogal wantrouwig naar veel Holy Holy collega’s uit het therapeutische beroepsveld. Maar ik maak graag een uitzondering voor Dr. Juriaan Galavazi, voormalig huisarts, nu coach en auteur van Jij bent de liefde. Hier een van zijn zinnige teksten.
‘Tegenwoordig lijkt het wel of we altijd gelukkig moeten zijn en als je dat dan niet bent, ligt dat aan jezelf. Dan mediteer je niet genoeg, affirmeer, visualiseer of manifesteer je te weinig. Natuurlijk is dat allemaal ook heel waardevol, maar het wordt wel problematisch als je jouw geluk daarvan afhankelijk maakt. Want elke keer dat je je dan verdrietig, somber of teleurgesteld voelt, krijg je misschien het gevoel dat je iets verkeerd gedaan hebt. Maar het leven kent ups en downs en gevoelens van verdriet, eenzaamheid en machteloosheid horen daar gewoon bij.’
Boosheid is ook een emotie die we vaak wegdrukken. Volgens Juriaan begrijpen wij deze emotie vaak verkeerd. Boosheid wordt vaak in verband gebracht met bloed, geweld en oorlog, maar dat is niet de kern van wat boosheid eigenlijk is. We worden boos op de momenten dat we iets heel graag willen, maar het gewoon niet lukt. De machteloosheid die we op zo’n moment voelen, roept boosheid in ons op. Boosheid heeft dus eigenlijk te maken met iets dat we verlangen. Maar als je hebt geleerd dat boosheid niet geaccepteerd wordt of als je bent opgegroeid in een omgeving waar boosheid vaak negatief werd beoordeeld, dan kun je het idee ontwikkelen dat je niet boos mag zijn. Maar als boosheid zo nauw verweven is met verlangen, verbreek je dus eigenlijk het contact met dat wat je echt wilt.
‘Je ziel wil het hele spectrum, die wil niet alleen maar de blijdschap, het licht, de positiviteit, de kracht, enzovoorts. Je weet alleen maar hoe het is om heel erg blij te zijn, als je ook weet hoe het is om verdrietig te zijn. En je weet alleen maar hoe het is om diepe liefde en verbinding te voelen, als je ook weet hoe het is om knetter eenzaam te zijn en afgewezen te worden.’ Het ideaal van ‘het perfecte leven’ loslaten en de echte, imperfecte wereld omarmen, trouw blijven aan jezelf in werk, relaties en het dagelijkse leven en boosheid en pijn als krachtige aanwijzingen voor persoonlijke groei.’
Source: https://www.tijdgeest-magazine.nl/andere-verhalen/supercollega-galavazi-met-jij-bent-de-liefde
.
