Dag 5959 – Bijdrage van Jan Richter
Probeer nu nog maar eens kritiek te leveren op iemand anders!
“Zo, joh! Jij vertelt mij wat ik wel en niet moet doen, terwijl je nog geen fractie van een seconde van mijn leven hebt geleefd?
Waar haal jij de bewonderenswaardige moed vandaan, of is het gewoon meegaande onwetendheid, groepsdruk en status?
Ben je er zo één die de regels volgt, zijn werk doet of er opdracht voor heeft?”
Als je door een bewapend lid van de anti-terroristen eenheid – de 100.000 entiteiten sterke Nederlandse Nationale Polizei van Rauter zaliger – staande wordt gehouden, die vraagt naar je “ID-bewijs”, gewoon, omdat het kan, zal hij zich toch eerst zelf moeten identificeren in het Dodenrijk. Anders kan ik niet met de entiteit communiceren. Ik moet wel, hij heeft een geladen pistool bij zich. En een bewapende collega, die zich langzaam achter mij positioneert. Die schuifelende entiteit is een vrouwspersoon, zou zij moeder van kinderen zijn? Biologisch boodschappen en vrijwilligerswerk doen? Je kunt je het toch bijna niet voorstellen?
Omstanders lopen snel door, maar sommigen blijven toch even staan en manen je te gehoorzamen: “Doe gewoon wat ze zeggen, sukkel!” Zo spreekt dus de ene misdadiger de andere toe….
In de meeste gevallen zal de geüniformeerde en bewapende entiteit zich identificeren met zijn uniform en wijzen op zijn geladen wapen, terwijl er achter je met handboeien wordt gerammeld. Niemand schiet je te hulp. Waarom zouden ze ook? Als je dapper wilt zijn, als held de geschiedenis in wilt gaan, al je bezittingen en geliefden kwijt wilt raken en nooit weer ergens aan de bak te komen, te verpauperen en je hand op moet houden om zelfmoordneigingen te onderdrukken, dan is dit moment je kans!
Wat doe je dan. Het is de eenzijdige wetgeving, het geweldsmonopolie wat je tegenhoudt verder te gaan en niets anders. De wetten die deze entiteiten handhaven zijn HUN wetten, ik heb er geen toestemming voor gegeven. Is dat niet vreemd? Waarom is zwijgen instemmen? Wie draait hier altijd alles om? Ik heb nergens om gevraagd en ik wil met rust worden gelaten. Ik wil geen belasting betalen, alleen de kostprijs aan de contractant voldoen voor het gebruik. Ik ben niemand tot last, ik val niemand lastig, maar ik ben levenslang opgesloten als een crimineel. Een crimineel die met een kolossale schuld is geboren en zich nooit heeft kunnen aanpassen.
We leven in een geperfectioneerde slavenstaat.
Er is echter één deeltje in mijn organische complex wat altijd buiten mij zal blijven functioneren. Mijn antenne die zendt en ontvangt. Ik ben dan wel gevangen in mijn vleselijke vehikel, wat op zijn beurt gevangen zit in een simulatie, maar dat ene deeltje gaat overal dwars doorheen. Ik kon alleen maar vrienden maken door me aan te passen en dat deeltje uit te schakelen voor de gelegenheid.
Ik ben nu 82 jaar, en ik ben redelijk gezond gebleven, omdat ik mij uit de klauwen van de medische wetenschap heb kunnen, houden. Ik heb mijn kansen vergooid alsof het plastic bekertjes waren. Ik heb van het begin af aan geweten waar het zou eindigen. Ik ben met schulden geboren en ga met het tienvoudige dood. Op datzelfde moment wordt een nieuw schepseltje met die schuld opgezadeld, wordt afgestempeld als crimineel en gevangen gezet.
Bezopen.
Jan.
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2025/06/24/ingezonden-stukken-3/
.