Dag 5906 – Wie het verleden niet kent, kan niet zien wat er verandert
In het verleden heb ik vaak gedacht, soms uitgesproken, maar nooit in dank afgenomen, dat alles onzin en overbodig is. De onzinnigheid van je bestaan en overbodigheid van externe informatie. Later veranderde dat en vroeg ik mij af, waarom dingen altijd moeten veranderen, terwijl we nergens om hebben gevraagd en per saldo standaard slechter voor de mens uitpakken. Onbeantwoorde vragen, tot nu toe. Niet anders dan: wat komen we hier dan doen? Onbeantwoord, want door de vragen te stellen, heb ik direct ook al de antwoorden gegeven. Wie het met mij niet wil hebben over het verleden en de totale vervalsing van de geschiedenis, zie ik als een overbodig personage die als bastaard een onzinnig bestaan leidt. Ik stel me daarmee niet boven iemand, ik voel me zelfs nog steeds nederig, maar ik houd mijn energetische toroïdale veld om mijn hart intact. Want daar ben ik hier voor.
Wij zijn van jongs af getraind om ergens aandacht aan te geven, met als doel iets anders te faciliteren ten koste van ons welbevinden. Na een half leven ben je daar helemaal aan gewend. Een mens is vrijwel compleet extern gericht en stuurt alle energie daarheen, wat zijn aandacht vereist. De gewoonste zaak van de wereld, zou je zeggen. De praktijk is anders. Al die aandacht is kunstmatig en gecreëerd om energie te oogsten. Het is nooit voor je eigen welbevinden, het kost altijd weer extra energie om de volgende dag weer mee te beginnen. Een eindeloze tijdlus, voortdurend in onbalans gebracht door aanpassingen, verbeteringen, vooruitgang en evolutionaire ontwikkelingen.
Het “mandela effect”
Zoals gezegd: wie het verleden niet kent, zal geen veranderingen kunnen waarnemen. Deze wijze uitspraak heb ik niet zelf bedacht, maar ik zou het zo geformuleerd kunnen hebben. Want je hebt die kennis nodig om te begrijpen wat het “mandela effect” is. Eerst even een korte definitie in de vorm van wat externe informatie, want ik kan het zelf nog niet goed uitleggen. In de uitleg wordt gerefereerd aan “false memory” als gevolg van een “informatie overkill”; het is slechts één (mainstream) verklaring, wat een beetje aanvoelt als een “cover-up”. Excuses voor al die Engelse terminologie, de vreemde woorden, ze dekken in vele gevallen toch de lading beter, helaas. En het maakt trouwens ook niets meer uit welke taal je gebruikt, het zijn allemaal verzonnen constructies. Verzonnen door de vijandelijke bezetter.
Ken je dat griezelige fenomeen waarbij sommige mensen zich historische gebeurtenissen anders herinneren dan anderen? Zoals toen mensen dachten dat het klassieke kinderboek de “Berensteinberen” heette in plaats van de eigenlijke titel, de “Berenstain Beren”. Deze rare gebeurtenis wordt het Mandela-effect genoemd.
Het Mandela-effect verwijst naar een situatie waarin een grote massa mensen gelooft dat een gebeurtenis heeft plaatsgevonden terwijl dat niet het geval was. De term is in 2009 ontstaan door Fiona Broome, nadat ze ontdekte dat zij, samen met een aantal anderen, geloofde dat Nelson Mandela in de jaren 1980 was overleden (toen hij in 2013 daadwerkelijk stierf). Waar komt het Mandela-effect vandaan – en waarom blijven deze vreemde percepties van de geschiedenis plaatsvinden? We hebben de antwoorden op al je vragen, plus beroemde voorbeelden van het Mandela-effect, hieronder.
Oorsprong van het Mandela-effect
De term “Mandela-effect” werd voor het eerst bedacht in 2009 door Fiona Broome toen ze een website maakte om haar observatie van het fenomeen in detail te beschrijven. Broome was op een conferentie en sprak met andere mensen over hoe ze zich de tragedie herinnerde van de dood van de voormalige Zuid-Afrikaanse president Nelson Mandela in een Zuid-Afrikaanse gevangenis in de jaren tachtig van de vorige eeuw.
Nelson Mandela stierf echter niet in de jaren 1980 in een gevangenis – hij stierf in 2013. Toen Broome met andere mensen over haar herinneringen begon te praten, kwam ze erachter dat ze niet de enige was. Anderen herinnerden zich dat ze berichtgeving over zijn dood hadden gezien, evenals een toespraak van zijn weduwe.
Broome was geschokt dat zo’n grote massa mensen zich dezelfde identieke gebeurtenis zo gedetailleerd kon herinneren terwijl het nooit gebeurde. Aangemoedigd door haar boekuitgever, begon ze haar website om te bespreken wat ze het Mandela-effect en andere soortgelijke incidenten noemde.BRON: https://www.verywellmind.com/what-is-the-mandela-effect-4589394
Ze kunnen met AI tegenwoordig alles met je perceptie uitvreten, terwijl je denkt, dat je denkt, je bent er zelfs van overtuigd dat je überhaupt nog zelf kunt denken:
Bovendien ligt er ergens een grens, als je die overschrijdt ben je in een nepwereld beland terwijl je dat niet door hebt. Je weet niet eens waar de grens ligt. Je hebt dus in die wereld geen acteurs meer nodig, geen nieuwslezers en presentatoren, geen politici, geen topfunctionarissen, geen topsporters, geen echte mensen meer die nog iets kunnen of zijn. En je weet niet waar en wanneer het is begonnen. Je weet dus niet wanneer je met een “virtuele bril” de wereld bent aanschouwen. Dus hoeveel van die 8 miljard walking, talking entiteiten zijn nog echt en welk deel is fake, nep, hol, leeg en virtueel? De helft? Driekwart? Alles en iedereen? Genoeg
gefilosofeerdgefantaseerd
China loopt leeg
Nu duiken er als op commando talloze filmpjes uit China op, waarin we kunnen zien dat kolossale steden als Beijing en Sjanghai er dan nog wel zijn, maar met beduidend minder mensen dan bijvoorbeeld 5 jaar geleden toen je nog over de hoofden kon lopen. Die filmpjes eindigen opvallend standaard met de uitroep: “Waar zijn de mensen gebleven”? Daarnaast worden aan de lopende band kunstmatig intelligente hulpmiddelen als chatgpt of grok aangesproken om de content compleet te krijgen. De “toekomst” is al aangebroken in het maken van “getint nieuws” door een robotje…. Dat maakt het geheel kunstmatig, gecoördineerd en daardoor wel een beetje verdacht, maar iets minder verdacht als je het mandela effect erop loslaat.
Wat er in China gebeurt is op zijn zachtst gesproken bizar en technisch onmogelijk. We wisten al van de 1300 steden die her en der in het land zijn verrezen, met een complete infrastructuur, functionerende politiediensten en volgestampt met camera’s, maar compleet leeg en verlaten. Sommigen schijnen al weer te worden gesloopt. Het is alsof er een toneelstuk wordt opgevoerd om iedereen in de waan te laten dat die steden voor Jan met de korte achternaam zijn gebouwd. Maar wat als die steden ooit bewoond zijn geweest? Je hebt het hier over rond 150 miljoen Chinezen die er dan niet meer zijn. Bovendien lijkt het wel of die Chinezen er van het ene op het andere moment niet meer zijn. Komt nog bij dat vóór de Covid-psyop van overheidswege bekend is gemaakt, dat van de 1,4 miljard Chinezen er maar 776 miljoen personages, iets meer dan de helft van de totale bevolking, een ID-kaart hadden. En dat in een totalitaire staat waar iedereen via gezichtsherkenning wordt gemonitord en gevolgd? Dus wat als de andere helft er gewoon nooit zijn geweest? In een eerder artikel hebben we melding gemaakt van het ontbreken van nogal wat Chinezen begin 2025. LINK
Er wordt niet alleen gesproken over legen metropolissen, maar ook dat hele dorpen van de ene op de andere dag zouden zijn ontvolkt. Alsof ze van de aardbodem zijn weggevaagd, dan wel ten hemel zijn opgenomen. Er worden al vergelijkingen gemaakt met de grote leegte in de 19e eeuw, waar steden en megastructuren fotografisch zijn vastgelegd, maar altijd zonder mensen, anders dan “poseurs” en paard en wagens die niets te doen hebben. De grootsheid is zonder dynamiek, een pertinente onmogelijkheid. Nog weer anderen vrezen dat de verdwenen Chinezen ondergronds zijn gebracht. De varianten zijn legio. De Covid pandemie zou 400 miljoen mensenlevens in China hebben geëist en dat die ziektegolf in China nog steeds aan de gang is. Covid bestaat niet, dus waar ligt het dan aan? Als je de filmpjes bekijkt waar het wél druk met mensen is – in de ziekenhuizen en crematoria – zie je ze allemaal met mondkapjes en mobieltjes lopen. Vaccinaties – dus ook de Covid boosters – zijn in China verplicht. Alles staat barstensvol met apparatuur. Mensen lopen daar rond in een magnetron, dus waar denk je dan aan als die pandemie daar gewoon doorgaat?
Resteert nog één variant.
Stel je eens voor dat wij niet allemaal hetzelfde waarnemen, omdat we op verschillende frequenties zijn afgestemd. Als we ervan uitgaan dat de aarde langzaam maar zeker haar frequentie verhoogt, omdat ze in een een ander gebied in het universum is binnengekomen, bijvoorbeeld de fotonengordel, waar we het ook wel eens eerder over hebben gehad. Je zou dan zeggen dat alles op aarde mee resoneert en haar volgt in de stijging. Eén van de effecten die een hogere frequentie met zich meebrengt is dat de tijd sneller gaat. De tijd vliegt, hebben we het ook al eens over gehad. LINK Wat we 50 jaar geleden nog in 60 minuten deden, moeten we goedbeschouwd nu in 45 minuten doen. En als je in de mallemolen van de Matrix mee moet blijven rennen, eist dat onherroepelijk zijn tol, als je niet goed voor je lichaam zorgt. Een andere consequentie is dat in het geval van verschillende frequenties er evenzovele tijdlijnen zullen bestaan. Dan zou het kunnen dat groepen mensen eenvoudig uit onze tijdlijn (moeten) stappen en dus door ons niet meer kunnen worden waargenomen. Het frappante van al die verdwenen mensen is ook, dat niemand in paniek op zoek is en er hele volksstammen in actie komen om ze weer terug te vinden. Geen enkele emotie komt er aan te pas. Het is alsof men zegt: waar heb je het over, die zijn hier nooit geweest. Het mandela effect.
Het is alsof er een soort celdeling aan de gang is, en dat de aarde zich in twee of meerdere cellen aan het opdelen is.
Omdat wij willen weten wat er met die oude beschaving van de Voortijd is gebeurd en onze eigen hypothesen én die van anderen daarover uitwisselen, zijn wij observator en kunnen de splitsing letterlijk waarnemen. Als je het verleden niet kunt verklaren dan betekent dat simpelweg dat er geen getuigen of getuigenissen waren. Wij zijn als observator getuige van wat er gebeurd. Als je het je buurman vraagt dan wel probeert uit te leggen, dan zal hij je verdwaasd aankijken, doen alsof je niets hebt gezegd en het Journaal of Studio Sport gaan kijken. Daar is hij veilig en geborgen, daar worden zijn wensen vervuld. Hij is zo getraind en weet niet beter. Je ouders zijn zo, je broers en zussen zijn zo, je collega’s, je verdere familie, je verloren vrienden en vriendinnen zijn ook zo; het is hoogst zelden dat je tegen iemand aanloopt die jou de vraag stelt die hem bezighoudt: “Joh, is er een tijdlijn aan het verschuiven of ben ik nou gek?” Nee, want ik denk zelfs dat er mensen “verdwijnen” omdat ze niet meer nodig zijn. Ze dienen nergens meer voor, ze vormden de zogenaamde echokamer, noodzakelijke meelopers om de illusie in stand te houden. Als ze weg zijn hoef je ze ook niet meer onder controle te houden, daar heb je nu het “internet” voor, chatrobots, A.I. en algoritmen. De hele boel is al gemechaniseerd en geautomatiseerd, de grote meute heeft haar missie volbracht.
Wij zijn getuigen. Wij willen geen halve gare toneelstukjes die reset worden genoemd, wij willen geen slimme meters en steden. Wij willen geen kunstmatige intelligentie, die zichzelf programmeert, wij willen geen vervuiling van lucht, water, bodem en aether. Wij willen niet wat niet goed voor ons als complete mens, als waarnemer is. Wij vroegen er niet om, wij willen naar de Voortijd. Naar de dromers van vroeger, de bouwmeesters van weleer, de wijsheid van de Ouden. Wij willen niet in een zwaar vervuilde magnetron, niet in een simulatie en niet in het “Rijksvaccinatieprogramma” en wij stemmen nergens in toe. Wij gaan ook nergens meer in toestemmen.
Daarmee geef je als groep aan, dat de totale ineenstorting van hun systeem de enige oplossing is. Omdat wij er zijn gaat dat gebeuren. Omdat wij er zijn hebben ze een dekmantel nodig en draaien zoals gewoonlijk alles om. Er zijn allang geen 8 miljard mensen meer, althans niet op onze tijdlijn. het zal steeds stiller worden en steeds meer fenomenen van de Voortijd, die van voor de laatste nulstelling komen tevoorschijn. Je ziet het voor je ogen: er verdwijnen mensen en er komen herinneringen tevoorschijn. Dat is de Oude Wereld en voor ons als OBSERVATOR / GETUIGEN de Nieuwe Wereld. Iedereen die verdwijnt heeft daarin toegestemd. Daar hadden ze een nep pandemie voor nodig. De injecties zie ik als de “laatste handtekening” die ze hebben gezet. Niet onwetend, want ze hadden de vragen moeten stellen die wij hebben gesteld.
Zij en hun voorouders kwamen als walkietalkies uit hun holen, maar misschien kwamen ze ook wel uit een andere tijdlijn. Ze waren nodig om ons te misleiden, maar zijn nu overbodig.
Het was weer een schitterende dag en we barsten van de energie. We wachten nergens op, stemmen nergens mee in, wij doen de echte reset, de apocalyps, de onthulling en wie weet wie of wat we nog tegenkomen als we in het Rijk zonder Tijd terecht zijn gekomen. Wij hebben met niets en niemand wat te maken, dit Hiernumaals is niet onze wereld.
En daarom is het hele zootje ten dode opgeschreven.
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2025/05/01/het-mandela-effect-gaat-los-op-de-mensheid/
.