Ahmadreza Djalali, de Iraans-Zweedse spoedarts en VUB-gastprofessor, heeft in een recente geluidsopname onthuld dat de negen jaar die hij in gevangenschap heeft doorgebracht hem op een “breekpunt” hebben gebracht. Zijn boodschap werd donderdag afgespeeld in de Kamercommissie Buitenlandse Zaken, waar zijn echtgenote Vida Mehrannia aanwezig was.
Djalali verblijft momenteel in de beruchte Evin-gevangenis in Teheran. In de geluidsopname benadrukte hij de herhaaldelijke oproepen voor zijn vrijlating en uitte hij zijn teleurstelling over het gebrek aan effectieve actie van Europese en Zweedse functionarissen. Hij gelooft dat ze niet geven om zijn leven en de oproepen van de VN, de EU en mensenrechtenorganisaties.
De spoedarts sprak ook over de “psychologische foltering” die hij en zijn familie hebben ondergaan. Hij werd vijf maanden lang in een isolatiecel geplaatst, in afwachting van zijn executie, als onderdeel van een drukmiddel tegen de Belgische regering tijdens het proces tegen de uiteindelijk veroordeelde terrorist Assadi in België. Hij werd ook gebruikt als pasmunt bij de ruil van Assadi en een voormalige Iraanse gevangenisbeambte in Stockholm.
Djalali onthulde dat hij verschillende gezondheidsproblemen heeft gekregen als gevolg van zijn onmenselijke omstandigheden, waaronder hartfalen, gastritis, darmstoornissen, galstenen, ernstig gewichtsverlies, slecht zicht, ernstige hoofdpijn, het verlies van tanden, huidproblemen en algemene zwakte. Hij benadrukte dat hij op een breekpunt zit na 3.288 dagen van lijden en het risico op executie.
De spoedarts riep Europese en Zweedse functionarissen op om gezamenlijke actie te ondernemen. Hij waarschuwde dat als hij sterft in de gevangenis in Iran, deze functionarissen verantwoordelijk zullen zijn voor zijn dood.
Vida Mehrannia, de echtgenote van Djalali, beschreef de afgelopen negen jaar als “negen donkere jaren” sinds zijn arrestatie. Ze benadrukte de onmenselijke omstandigheden waarin haar man leeft en de nachtmerrie die het voor haar en hun twee kinderen is. Ze smeekte de EU en landen als Zweden, België en Italië, waar Djalali heeft gewerkt, om haar man “thuis te brengen” en alle mogelijke middelen aan te wenden.
Wies De Graeve, directeur van Amnesty International, benadrukte het belang van het onder de aandacht houden van de zaak van Djalali, zowel diplomatiek als publiekelijk. Hij merkte op dat de publieke aandacht waarschijnlijk heeft voorkomen dat Djalali al geëxecuteerd is. De Graeve benadrukte ook het belang van samenwerking en het doorbreken van de “gijzelingsdiplomatie” van Iran.
De Graeve stelde voor om een gerechtelijk onderzoek te openen naar internationale misdrijven in de zaak van Olivier Vandecasteele, zoals marteling, gijzelneming en gedwongen verdwijning. Hij benadrukte dat iedereen die verantwoordelijk is strafrechtelijk vervolgd moet worden om de straffeloosheid te doorbreken.
Source: https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20250424_94229548
.
