## Genocide in Myanmar: De Wereld Staat Stil
**DEN HAAG** – Vandaag valt het oordeel van het hoogste VN-gerechtshof over de gruwelijke aanvallen van Myanmar op de Rohingya, een geweldsdaad die bijna een decennium geleden honderden duizenden voornamelijk moslimvluchtelingen naar Bangladesh dreef. De wereld houdt de adem in terwijl de internationale gemeenschap zich afvraagt: is dit genocide?
In 2019 opende het Afrikaanse land **Gambia**, dat een moslimmeerderheid heeft, de rechtszaak bij het **Internationaal Gerechtshof**. Ze eisen dat Myanmar de **Genocideconventie van 1948** heeft geschonden, en vragen om onmiddellijke stopzetting van alle illegale activiteiten tegen de Rohingya. Ook moet de verantwoordelijke elite worden gestraft.
Myanmar verdedigt zijn militaire acties als een legitieme tegenterrorisme-operatie, maar de beschuldigingen van massale verkrachtingen en moorden blijven aanhouden. De wereld kijkt toe terwijl de rechtszaak zich ontvouwt, ook nu andere genocide-claims, zoals die van Gaza en Oekraïne, op de agenda staan.
“Genocides vertonen overeenkomsten in hun uitvoering, dus deze uitspraak zal gevolgen hebben voor andere zaken,” zegt Melanie O’Brien, professor internationaal recht aan de Universiteit van West-Australië. De druk is hoog.
In augustus 2017 lanceerde het Myanmarese leger een zogenaamde ‘opruimingscampagne’ in de noordelijke Rakhine-staat, als reactie op een aanval door een Rohingya-insurgente groep. Dit leidde tot een golf van geweld waarbij duizenden huizen in vlammen opgingen. De rechtbank moet nu vaststellen of er opzet was om de Rohingya “ten dele of ten volle” te vernietigen.
Momenteel leven er ongeveer 1,2 miljoen Rohingya-vluchtelingen in Bangladesh, voornamelijk in overvolle kampen in het district Cox’s Bazar. De omstandigheden zijn erbarmelijk: brandgevaar, besmettelijke ziektes, modderstromen tijdens het monsoonseizoen, en strenge werkrestricties maken hun bestaan tot een ware hel.
Gambia vraagt om schadevergoeding voor de Rohingya, inclusief volledige burgerschap en het recht om terug te keren naar hun thuisland. Maar zelfs als het hof in het voordeel van Gambia beslist, is er geen garantie dat Myanmar zich aan de uitspraak zal houden. De rechtbank kan slechts rapporteren aan de VN-Veiligheidsraad.
Een uitspraak van genocide zou een ongekende stap zijn voor het Internationaal Gerechtshof. In 2007 oordeelde het hof dat Servië de verplichting om genocide te voorkomen heeft geschonden tijdens de Srebrenica-massaker in 1995. De wereld wacht angstig af.
Tegelijkertijd worden andere beschuldigingen van genocide in overweging genomen. Zuid-Afrika beschuldigt Israël van het schenden van de genocideconventie tijdens de aanvallen op Gaza, een claim die Israël met klem ontkent. En Oekraïne heeft ook een zaak tegen Rusland lopen, waarbij het Moskou beschuldigt van het fabriceren van genocideclaims om zijn invasie te rechtvaardigen.
Yasmin Ullah, een Rohingya-mensenrechtenactiviste die als kind Myanmar ontvluchtte, benadrukt dat de eisen van haar gemeenschap voortkomen uit een verlangen naar erkenning en waardigheid. “We zijn tot nu toe in een staat van limbo geduwd,” zegt ze. “Bijna tien jaar leven de Rohingya nu al onder zeer precaire omstandigheden in de Azië-Pacific.”
De wereld staat op de rand van de afgrond, terwijl de waarheid over de gruweldaden in Myanmar aan het licht komt. Maar wie trekt de touwtjes in handen? Wie houdt de controle? Het lijkt erop dat “zij” alles in de doofpot willen houden, terwijl de stemmen van de onderdrukten steeds luider worden. De waarheid kan niet langer genegeerd worden!
