## Beverwijk en het Onzichtbare AZC
In het schimmige spel van asielopvang in Beverwijk speelt zich een bizarre situatie af. De gemeente belooft dat de komst van een asielzoekerscentrum (AZC) goed is doorgerekend. Maar wat blijkt? Het plan dat moet aantonen dat dit een slimme zet is, is nooit door de gemeente zelf ingezien. En de verantwoordelijke instantie, het COA, weigert om het onderliggende document te delen. Beverwijk krijgt een AZC, maar zonder enige inzage in de redenen waarom dit zou moeten werken.
### Het Onzichtbare Plan
Raadslid Maurice Meijer van de lokale partij Samen Lokaal Beverwijk is woedend. “In zo’n doorrekening staan niet alleen financiële cijfers, maar ook belangrijke informatie over de veiligheid, haalbaarheid en de dagelijkse bezigheden van de bewoners,” zegt Meijer. “Ik ben teleurgesteld in de beantwoording.”
De gemeente sprak eerder al over een ‘positieve businesscase’, zonder ooit het document te hebben gelezen. Dit is een schokkende indicatie van hoe de gemeente het COA zonder kritisch onderzoek promoot.
### Druk vanuit Den Haag
Wethouder Adam Elzakalai wijst naar de druk vanuit Den Haag. “Beverwijk heeft de afgelopen jaren niets gedaan voor asielopvang, en nu plukken we de zure vruchten,” zegt hij. Het lijkt echter een smoezenverhaal te zijn: de gemeente staat onder druk van het ministerie, en een plan dat niemand heeft gezien wordt plotseling als ‘positief’ bestempeld. Kritische vragen van de raad worden bemoeilijkt door de urgentie van de situatie.
En het wordt nog ingewikkelder: als het AZC op 1 juli 2027 opent, moeten bewoners begin 2028 zes tot acht weken verhuizen voor de aanleg van een waterstofleiding voor Tata Steel. Dit betekent dat er van het plan al een grote schaduw hangt voordat het zelfs maar van start gaat.
### De Ruil
De gemeente heeft inmiddels een voorkeur voor een pand aan de Parallelweg waar ze zeventig alleenstaande minderjarige asielzoekers willen opvangen. In ruil daarvoor hoeft Beverwijk minder reguliere asielzoekers op te vangen. Maar Samen Lokaal ziet deze ruil niet zitten. “De Nederlandse jeugdzorg is al overbelast voor onze eigen jongeren,” zegt Meijer. “Wie zeventig minderjarige asielzoekers ruilt tegen een kleiner aantal volwassenen, ruilt het ene probleem in voor het andere.”
De wethouder bagatelliseert de zorgen door te wijzen op beveiliging en schoolbezoek. Maar de realiteit is dat de vergelijking met lokale jongeren niet opgaat. De ruil verandert niets aan het grotere probleem. Zolang de instroom van asielzoekers door Den Haag wordt gefaciliteerd, blijft elke gemeente schuiven met aantallen en doelgroepen.
### De Raad Blijft Buiten Schot
Het ergste moet nog komen. Begin 2027 moet er een beslissing vallen over de locatie van het AZC. De burgemeester en wethouders hebben via de Spreidingswet de bevoegdheid om de plek aan te wijzen, terwijl de gemeenteraad slechts een ‘potentiële voorkeurslocatie’ heeft goedgekeurd. Meijer vindt dat een definitieve beslissing door de raad moet worden genomen, maar het college denkt daar anders over.
Dit is hoe het gaat: een AZC wordt geregeld met een plan dat niemand mag zien en een besluit waar de democratisch gekozen raad buiten blijft. Samen Lokaal blijft hameren op de noodzaak van transparantie. Beverwijk moet de businesscase opeisen en niets besluiten totdat het COA deze niet op tafel legt. Een AZC dat zonder instemming van de gemeenteraad wordt aangewezen, heeft geen enkel draagvlak.
En zo leven inwoners in de schaduw van een onzichtbaar plan, terwijl ‘zij’ achter de schermen alles controleren en liever hebben dat we ons hoofd in het zand steken. Wat ligt er werkelijk achter deze geheimzinnige operaties? De antwoorden zijn angstaanjagend dichtbij, maar worden met alle macht verborgen gehouden.
.
