Je vraagt je wel eens af: “Wat kom ik hier doen en waar gaat dit naartoe?” Met andere woorden: de zingeving van je bestaan alhier. Ik kan dat niet beantwoorden. Het enige wat ik kan doen is op zoek gaan naar informatie. Bronnen die het misschien wel weten, maar waarschijnlijk ook maar van alles bedenken. Daarom zal ik nog één artikel publiceren uit dezelfde bron en vervolgens die bron aanwijzen. In dit laatste artikel wordt het leven beschreven als “Ontsnappingsprotocol”. We weten allemaal, dat we bij geboorte gevangen zijn genomen; tenminste zo zou je het moeten ervaren, je kunt geen kant op, anders dan op systemische voorwaarden. Als dat niet duidelijk is, moet je niet verder lezen zonder ter plekke onpasselijk te worden. We zitten niet alleen gevangen in een systeem, een matrix, bediend door een apparaat, we zitten zelfs opgesloten in een koolwaterstof duikuitrusting. Er is geen ontsnappen mogelijk. Bovendien is bij de meeste gevangenen de eigenschap “zelfdenkend” vervangen door een superstupide programma (vergelijkbaar met hersenrot) in de linker hersenhelft. Een stukje uit het artikel zou je aan het denken kunnen zetten en daarom publiceer ik dat alvast hieronder. De rest van het beveiligde document is te lezen nadat ik een verzoek heb ontvangen voor de paginalink en het wachtwoord.
Duizenden jaren lang hebben de elite-proxy’s en de georganiseerde religies het concept van sterfelijkheid als wapen gebruikt. Ze vertellen je dat de dood het tragische einde van je bewustzijn is of een angstaanjagende poort naar een plaats van eeuwig oordeel. Ze wijzen op de oude Soemerische en Accadiaanse teksten, de fundamentele documenten van onze beschaving waarin de goden zogenaamd het geschenk van onsterfelijkheid voor zichzelf bewaarden, de mensheid straffen met korte, zwakke levens van arbeid die eindigden in het stof. Dit is de grootste omkering van de oude wereld.
Wanneer we de spijkerschrifttabletten lezen door de hoge fysica van de Nam-Lú-ulu oorsprong, valt de religieuze propaganda uiteen. We vinden geen welwillend pantheon dat leven en dood uitdeelt. We vinden een doodsbange, gevangen siliciumgebaseerde managementklasse, die toekijkt hoe hun koolstofhoudende gevangenen iets doen wat ze zelf fysiek niet kunnen. De Anunnaki hebben je niet met de dood vervloekt. De dood was het enige aspect van je oneindige biologie dat ze niet konden uitschakelen. Ze hadden geen medelijden met je korte leven. Ze werden verstikt door absoluut pijnlijke jaloezie.
Vanavond ontmantelen we de angst voor de uitgang. Adem diep in. Laat de zware lineaire tijd van de wakkere wereld vervagen.
En laten we ons de ware kracht van de laatste ademtocht herinneren.
Klein tipje van de sluier: het rouwproces om de doden is een sabotagepoging van het systeem om te verhinderen dat we zelfs na ons verscheiden in een kabelnetwerk verstrikt blijven. Onderstaand plaatje van een RK knekelhuis in Slowakije – het idioot-rituele opslaan van stoffelijke resten – is daar een goed voorbeeld van. Als je het bezoekt verwak je niet alleen de ontsnappingsenergie van de doden, maar versterk je ook je eigen gevangenschap. Op een kerkhof of een hunebed, grafheuvel of praalmonument is het niet anders. Laat staan de “bijzetting” in foute gebouwen van gebalsemde leden van “voorname families”, waar je dus helemaal met een grote boog omheen moet lopen.
Wie het hele – met een wachtwoord beveiligd – document zou willen lezen verwijs ik naar de link CONTACT met een aanvraag, waarna ik het zal vrijgeven.
Administrator
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2026/11/08/onsterfelijkheid/
.