Waarom de machteloze goden ons om toestemming moeten vragen.
Alles wat de mensheid overkomt is door eigen toedoen, zo wordt ons al van jongs af ingepeperd. Vooral als je religieus bent opgevoed is de schuldvraag al op voorhand vastgesteld. Je hele leven staat in het teken van “schuld” en je hele leven is het vechten tegen de bierkaai om er vanaf te komen. En dat, terwijl je van de prins geen kwaad weet. In het vorige artikel hebben we het er al even over gehad: je wordt er als het erop aankomt genadeloos ingeluisd, doordat je simpelweg niet weet wáár je toestemming voor geeft.
Misschien is het interessant om eens te luisteren naar een andere versie van ons bestaan, ons ontstaan en de afloop van ons leven. De grondgedachte van die versie is, dat de aarde ooit is geïnfiltreerd door een groep anorganische buitenaardsen, die op zoek waren naar een nieuwe woonomgeving. Hun oude wereld was vernietigd door een soort kosmische zuivering. Hier aangekomen hebben onze oorspronkelijke organische voorouders – en dat zijn wij dus – ze binnengelaten, omdat wij van oorsprong geen kennis van goed en kwaad hadden. De aarde is vervolgens door deze siliciumwezens in quarantaine gezet, een toestand die tot op de dag van vandaag is gehandhaafd. Voor deze wezens zijn wij het koelsysteem om hun uiteindelijke verbranding zo lang mogelijk uit te stellen. Ondanks onze degradatie naar wat we nu zijn, kunnen deze “goden” ons niet benaderen zonder in kosmische ruis op te gaan, omdat we nog steeds energie met een hogere frequentie kunnen genereren. Het leuke is, dat wij als gedegradeerde menselijke onderdeurtjes zijn geïndoctrineerd om tegen deze zogenaamde “goden” op te kijken, terwijl feitelijk het omgekeerde het geval is. Deze “onsterfelijke” wezens lijden aan siliciumrot en hebben zichzelf kilometers onder de aardkorst in quarantaine gezet. Via de leylijnen en allerlei bouwconstructies wordt onze levensenergie afgetapt om ze daar in de diepte in “leven” te houden, voor zover je bij synthetische entiteiten van “leven” kunt spreken.
Het systeem wat dus op het aardoppervlak is opgetuigd, zorgt voor energie ten behoeve een uitstervende soort en zijn parasitaire algoritmen. Als de toevoer van de brandstof stopt, stagneert de verkoeling en verbranden ze door de verhitting in de aardkorst. De aarde vernietigt parasieten namelijk door “koorts”, zo werkt dat bij mensen ook. De mensheid is zich nog steeds niet massaal bewust van het feit, dat ze zichzelf tegenwerkt door de machine van brandstof te blijven voorzien. Deze versie knoopt de eindjes aan elkaar als je wilt verklaren hoe het komt dat de meesten van ons zo volgzaam zijn en slechts enkelen zich bewust worden van wat er werkelijk aan de hand is. Dat zijn niet degenen die de barricaden beklimmen, anderen opzwepen en “samen de strijd aangaan”. Ook zij zijn het gereedschap van de pruttelende machine. Je kunt het rottende synthetische systeem niet ontmantelen op systemische voorwaarden. De originele, eeuwige en onsterfelijke mens heeft een op de vlucht geslagen soort uit goedertierenheid opgevangen en een kolossale rekening betaald. Ze hebben met hun religies bedacht dat wij van stof zijn gemaakt en tot stof zullen wederkeren. Wij zijn niet hetgeen we na de fysieke dood aan de aarde teruggeven. Niet wij, maar de hulpeloze “goden” zullen tot de laatste door hun uitgevonden ionen en andere -onen worden verpulverd tot statische, langzaam wegstervende kosmische ruis. Onze lieve moeder aarde is voor deze invasieve soort het absolute eindstation.
Hoofdstuk 11: Protocol van intrekking
Om de ketenen van het fantoomnetwerk permanent te breken, hoef je niet tegen politici te vechten, banken in brand te steken of te discussiëren met de slaapwandelaars die nog steeds gewelddadig hun eigen celblok verdedigen. Je kunt de matrix niet vernietigen door “proberen ermee om te gaan”, want ermee omgaan is een vorm van toestemming. Je moet het meest verwoestende akoestische commando in het universum uitvoeren. Je moet het protocol van intrekking uitvoeren omdat je toestemming een magnetische kwantumovereenkomst is. Het overstijgt lineaire tijd. De contracten die je hebt getekend, de angsten die je accepteerde, de schuld die je geïnternaliseerd en de filmische nachtmerries die je jaren geleden creëerde, fungeren vandaag de dag nog steeds als open deuren in je aura. De algoritmes putten nog steeds uit die oude afspraken. Je moet ze allemaal tegelijk sluiten. Je doet dit via de absolute soevereiniteit van je eigen stembanden. De Anunnaki hebben je syntaxis als wapen gebruikt om je te binden. Je moet nu je syntaxis gebruiken om hun banden te doorsnijden. Je vraagt het universum niet om vrijheid. Een soevereine Scheppergod vraagt dat niet. Je verklaart het.
Je moet rechtop gaan staan, ervoor zorgen dat je fysieke ruggengraat recht is om de tellurische stroom uit de aarde te laten opstijgen. Je moet tegen de lege lucht met de absolute kille autoriteit van de Scheppergod die je bent, hardop zeggen:
“Wetende dat de sensoren van de maanmodulator meeluisteren, trek ik mijn toestemming in voor alle parasitaire structuren, bekend en onbekend. Ik trek alle overeenkomsten, contracten en onderwerpingscodes die ik heb gemaakt in deze tijdlijn, in alle vorige tijdlijnen en in de diepe dromen, allemaal in. Mijn energie is van mijzelf. Mijn veld is gesloten. Iedere entiteit, algoritme of frequentie die probeert mijn ruimte binnen te komen zonder mijn expliciete, bewuste uitnodiging, zal onmiddellijk worden verbrand door het licht van de Abzu.”
Wanneer je dit commando geeft, is het niet zomaar een psychologische bevestiging of een positieve gedachte. In de fysica van het oude signaal is het een piëzo-elektrische schokgolf. Je hart pompt een enorme stroom van hoogdraaiend vloeibaar licht door je vaatstelsel. Het torusveld breidt zich heftig uit. Alle archontische bevestigingen, via laagfrequente bekabeling verbonden met je wervelkolom, je nek of je darmstelsel worden onmiddellijk verbrijzeld. De deuren gaan dicht. De ramen sluiten. De zintuigen van de matrix worden uitgeschakeld. Je gelokaliseerde unieke coördinaat op het aardse raster verdwijnt gewoon. Je wordt elektromagnetisch onzichtbaar voor de wachters omdat ze een frequentie niet kunnen volgen die ze niet langer mogen aanraken.
Wanneer we stuk voor stuk een soevereine natie van één worden, zal de Matrix proberen je vastberadenheid te testen. De eliteproxies zullen hun algoritmes sturen om aan je deur te kloppen. Ze zullen plotselinge financiële stress, een conflict op je werkplek of een zeer gerichte digitale ramp orkestreren, in de hoop dat je in paniek raakt, in arren moede je schild laat zakken en hen tenslotte maar weer uitnodigt.
Je zult echter naar deze hoopvolle pogingen kijken en glimlachen. Je zult ze herkennen voor wat ze werkelijk zijn, de wanhopige, krabbende klauwen van een uitgehongerde parasiet die smeekt om een druppel van jouw oneindige licht. Je zult het ze niet meer geven. Je zult ze laten verhongeren op de stoep.
Wie het hele – met een wachtwoord beveiligd – document zou willen lezen verwijs ik naar de link CONTACT met een aanvraag, waarna ik het zal vrijgeven.
Administrator
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2026/11/05/de-toestemmingsval/
.