Zoals we in het artikel hierboven berichtten, is deze rechtszaak tegen de ‘COVID-19-hotemetoten’ van start gegaan. We doen je hieronder graag verslag van het verloop van deze zaak. Advocaat Peter Stassen ging in de rechtbank Leeuwarden op 22 oktober jl. -tijdens de geruchtmakende
bodemprocedure die draait om de vraag of de corona-injecties een biowapen zijn- vanaf minuut één vol in de aanval en noemde de coronapandemie een ‘satanisch project’. Critici vragen zich echter hardop af of deze woordkeus nou wel verstandig is..
Stassen ging lijnrecht in tegen wat officiële instanties en de advocaten van de 17 gedaagden beweerden over corona. De kritische advocaat mr. Meike Terhorst bewondert Stassens lef, volharding en zijn creatieve manier om getuige-deskundigen alsnog te horen, maar vindt zijn zwaarste beweringen/woordkeus juridisch riskant. Het is natuurlijk de typische reactie van een kennelijk niet-ingelezen persoon op het satanisch ritueel kindermisbruik-dossier.
Is het een ontkenning van feiten door Terhorst..? Want was het immers niet VVD-er Dilan Yesilgöz, als minister van Jusitie, die het verdomde om -na behandeling van heftige zaken in de TweedeKamer, verder onderzoek te doen naar deze materie..?! Om wat voor achterbakse reden dan ook..
Volgens Terhorst leiden ’termen als ‘satanisch project’ echter af van de kern’ van de terechte aantijgingen, zoals de misleiding van de bevolking en het causale verband tussen corona-prikken en zeer ernstige gezondheidsschade. Een zakelijkere formulering zou de rechter eerder overtuigen, denkt Terhorst. Arno van Kessel, de voormalig advocaat die de zaak startte voordat hij werd opgepakt, stelt dat de gekozen koers bewust is. “De waarheid moet in een proces onder ede vooropstaan”, zegt hij.
*
“De meeste advocaten maken de denkfout:
de vaccins zorgen voor de ellende,
dus klagen we de fabrikant aan,
dan krijgen onze cliënten schadevergoeding.
Maar ‘het vaccin’ is geen ondeugdelijk product
dat niet presteert..!
Sterker nog: het is helemaal geen ‘vaccin’,
maar een mRNA-injectie met gifstoffen.
Het daarmee is het dus een biowapen,
of iets wat daarvan niet te onderscheiden is…!”
*
*
Rechtszaak tegen
de COVID-‘hotemetoten‘ van start..!
2026 © DeAndereKrant / deze versie WantToKnow.nl/be
*
Deze rechtszaak in de rechtbank Leeuwarden, is het voorlopige hoogtepunt in een bodemprocedure die Peter Stassen in de zomer van 2023 samen met voormalig advocaat Arno van Kessel aanspande namens zeven slachtoffers van prikschade, van wie er inmiddels twee zijn overleden. Het duo stelde zestien hoofdrolspelers uit de coronajaren en de Staat der Nederlanden persoonlijk verantwoordelijk voor de coronavaccinatieschade, die bewust zou zijn toegebracht.
Nadat Van Kessel op 11 juni 2025 werd gearresteerd op verdenking van terroristische plannen — een complottheorie waarvoor het OM nooit enig geloofwaardig bewijs heeft overlegd — werd Stassen gedwongen de zaak alleen voort te zetten. Op 22 oktober volgde de inhoudelijke behandeling van de bodemprocedure. Stassen ging op de zitting, vanaf minuut één frontaal in de aanval.
“Covid-19 is geen ziekte maar een project. Dat project staat bekend onder de naam Covid-19: The Great Reset”, begon hij. De gedaagde partijen noemde hij “uitvoerders van dat project”. Hun handelen heeft ertoe geleid dat zijn cliënten “op onrechtmatige wijze zijn misleid, ten gevolge waarvan zij een Covid-19-injectie hebben laten zetten. Mijn cliënten vragen uw rechtbank in de eerste plaats om erkenning van dit onrechtmatig handelen en nalaten middels een door uw rechtbank uit te spreken verklaring voor recht.”
Stassen deed er later nog een schepje bovenop. “(…) het doel van dit project is een anti-menselijke, en dus satanische, nieuwe wereldorde realiseren”, zei hij onder andere. In de procedure werd meerdere keren al de Bijbel aangehaald.
De verdediging — bestaande uit een legertje advocaten van de gedaagden —
leunde achterover en ging nauwelijks op de inhoud van Stassen in. Zij beriepen
zich op het narratief dat corona ons allemaal is overkomen en de coronavaccins
miljoenen mensenlevens hebben gered.
Getuigen-deskundigen zoals Sasha Latypova, Joseph Sansone, Mike Yeadon en Catherine Austin Fitts zijn volgens hen ‘bevooroordeeld en/of niet geloofwaardig’.
De getuigenissen van de eisers met prikschade werden zelfs betwist met de redenering: “Het is niet bewezen dat de gezondheidsschade van de coronaprik afkomstig was, de doktersverklaringen zijn onbetrouwbaar en lijken allemaal te veel op elkaar”.
De rechter liet doorschemeren nog maandenlang nodig te hebben om tot een inhoudelijke uitspraak te kunnen komen.
Bewondering
Daags na de rechtszaak blikt advocaat Meike Terhorst, die als steun voor Stassen in het publiek zat, terug op de bodemprocedure. Zij vindt het bewonderenswaardig dat Stassen ondanks alle tegenwerking — zoals het opsluiten van mr. Arno van Kessel, het totaal negeren of ridiculiseren van de zaak in de reguliere media en ‘het juridisch ongunstig klimaat’ — toch heeft doorgezet. Terhorst is kritischer over de duidingen in het pleidooi:
“Peter heeft uitstekende getuigen-deskundigen gevonden, ook al zijn ze niet gehoord onder ede. Er is geprobeerd deze buiten de procedure te houden, maar hij heeft toch een manier gevonden om ze via video-verklaringen onder de aandacht te brengen. Samen met Arno heeft hij de stuipen op het lijf gejaagd van machtige mensen als Bill Gates, Albert Bourla, Hugo de Jonge en Mark Rutte — die ondanks al hun pogingen eronderuit te komen, toch spreekwoordelijk voor het hekje zijn komen te staan in Leeuwarden.
Dat is een topprestatie. Hij weet dat ik moeite heb met beweringen als ‘de pandemie en covid-19 bestonden niet en er was ook geen ziekte’ of ‘er is sprake van een satanisch project. Het zou best kunnen dat hij gelijk heeft, maar je kunt dat nooit 100 procent hardmaken. Die beweringen maken de procedure onnodig kwetsbaar, want je geeft de verdediging de gelegenheid deze eruit te pakken en te duiden als afkomstig van complotdenkers.
In dat geval leiden die kwalificaties af van waar de zaak juridisch om draait: de gestelde prikschade, misleiding, het causale verband tussen het op de markt brengen van schadelijke prikken en de vraag wie daarvoor aansprakelijk moet worden gehouden. Dat de ene batch schadelijker bleek en dat er dus geen sprake was van een uniform product.
Er was een Pfizer-rapport 5.3.6 met de doden en bijwerkingen geteld na 90 dagen, dat ze 75 jaar geheim wilden houden. Een zakelijker formulering van deze feiten zou in mijn ogen meer kans bieden om de rechter te overtuigen.”
Zij is niet de enige met dergelijke kritiek. Oud-advocaat Frank Stadermann heeft zijn zorgen gedeeld in opinieblad Gezond Verstand (#140). Daarin vraagt hij zich hardop af waarom niet is gekozen voor een procedure tegen de fabrikanten, die aangesproken kunnen worden volgens het zogenoemde productaansprakelijkheidsrecht. Stadermann heeft Stassen per e-mail hiernaar gevraagd, maar echter geen antwoord gekregen, zo schrijft hij. “Maar het zou kunnen zijn dat men voor deze aanpak heeft gekozen, omdat met het aanspreken van de verantwoordelijke kopstukken meer publiciteit kan worden behaald.”
Ook schrijver, dichter en X-commentator Jan Bennink — zelf christen die gelooft dat satanisme bestaat — heeft zijn bedenkingen. Hij analyseerde het optreden van Stassen:
“Als advocaat die zich niet zozeer richtte op de zaak zodanig, medische schades, door een opgedrongen geneesmiddel en de eventuele misleiding, die tot het nemen ervan noopte, maar vooral op de satanistische ‘samenzweringstheorieën’ waarvan het leed van de eisers een uitvloeisel zou zijn geweest. Ik begrijp dit niet. Ja, het is goed dat eens hardop gezegd wordt wat (ook volgens mij) de basis is van het kwaad dat ons nu al jaren overheerst. Ja, publicitair, internationaal, een stunt. Maar of dit de juiste juridische tactiek is? Lijkt mij, tot nu toe, niet.”
Waarheid als leidraad..
Stassen zelf heeft steeds aangegeven dat hij niet zozeer bezig is met juridische strategie, maar met “waarheidsvinding”. Hij heeft daarbij de goedkeuring van zijn cliënten, stelt hij. “Deze mensen nemen geen genoegen met een schadevergoeding, ze willen de waarheid.”
Bestaat er nog onafhankelijke rechtspraak?
Meike Terhorst, die kennelijk geen pasklaar antwoord heeft, op de vraag of er nog onafhankelijke rechtspraak bestaat in Nederland. “De rechter en advocaat trekken allemaal een toga aan, maar dat is geen kostuum voor een theatershow.” Het is een gewaad dat staat voor onafhankelijkheid, gelijkheid, waardigheid, gezag en onpartijdigheid. Die waarden zijn hier vooral in het geding, stelt Terhorst. Allereerst was er natuurlijk het ‘kaltstellen van Van Kessel’, daarna het mysterieuze overlijden van rechtsgeleerde dr. Francis Boyle en het afwijzen van bewijs door de rechtbank. Terhorst noemt het ‘rode vlaggen’…
“Dat de getuigendeskundigen die Stassen heeft aangevoerd allemaal niet zijn ondervraagd onder ede, is werkelijk ongekend! Zeker in een zaak met zoveel belangen. Ook de afwezigheid van de gedaagden, die zich allen alleen via hun advocaat lieten vertegenwoordigen, klopt absoluut niet..!
Het principe van hoor en wederhoor van eisers en gedaagden is een van de belangrijkste principes van de rechtspraak, waaraan is getornd. Als het eventueel tot een hoger beroep komt, verwacht ik dat Stassen opnieuw zal verzoeken dat de getuigen-deskundigen onder ede gehoord worden. Het passeren van al het aangeboden getuigen-deskundigenbewijs deugt juridisch niet.”
Van Kessel noemt de vraag of de rechtspraak nog onafhankelijk is ‘een gewetensvraag’, die hij nog niet kan beantwoorden. Volgens hem kan de rechtbank de komende maanden eenvoudigweg niet voorbijgaan aan het aanbod aan bewijs van Stassen — een 14.000 pagina’s tellend dossier en uren aan videoverklaringen.
“In een civiele handelszaak moet de rechtbank haar beslissing deugdelijk motiveren. Als ze dat niet doet, gooit ze het zo over de schutting van het gerechtshof. En dat zou erop kunnen wijzen dat de rechtbank gecorrumpeerd is.”
Van Kessel wil daar nog niet van uitgaan en verwacht dat er in eerste instantie een tussenvonnis komt, waarna de rechtbank aanvullend deskundigenonderzoek kan gelasten of partijen kan vragen hoe zij nog verder willen procederen tot een eventueel eindvonnis. Vervolgens bestaat uiteraard ook nog de mogelijkheid voor een hoger beroep.
“Als dat allemaal gebeurt, dan kan het nog jaren duren voordat er een definitieve uitspraak komt. Misschien wel na 2030, terwijl de Agenda 2030 afgerond moet zijn. In de tussentijd stapelen de bewijzen zich verder op, dat de covid-injecties niet zijn bedoeld voor de volksgezondheid. En steeds meer mensen gaan dat inzien. Ik denk dat we op zijn minst kunnen stellen dat deze bodemprocedure ervoor heeft gezorgd dat ‘hun’ tijdlijn is verstoord. Het Covid-19-injectieproject staat nog altijd op de agenda en dat was niet de bedoeling.”
De door professor dr. Frank Boyle ingediende verklaring bij een Amerikaanse rechtbank, liegt er niet om. Deze zogenaamde ‘AFFIDAVIT’ (= Middeleeuws Latijn voor ‘hij heeft onder ede verklaard’) behelst volgens Wikipedia:
Een beëdigde schriftelijke verklaring, vrijwillig wordt afgelegd door een beëdigde of verklaarder onder ede. Of bevestiging, afgenomen door een persoon die daartoe wettelijk bevoegd is.De echtheid van de handtekening van de beëdigde wordt bij een dergelijke verklaring gewaarmerkt door een beëdigingsambtenaar, zoals een notaris of een beëdigingscommissaris.
Een beëdigde verklaring is een geverifieerde verklaring of bewijs.
Een beëdigde verklaring wordt afgelegd onder ede op straffe van meineed. Een beëdigde verklaring dient als bewijs van de waarheid van de daarin opgenomen verklaringen en is doorgaans vereist in gerechtelijke procedures.
Van Kessel bevestigt tegenover De Andere Krant er sprake is van deze bewust gekozen koers.
“De aanvliegroute via de productaansprakelijkheid hebben wij vanaf het begin niet de juiste gevonden. De meeste advocaten maken de denkfout: de vaccins zorgen voor de ellende, dus klagen we de fabrikant aan, dan krijgen onze cliënten een schadevergoeding. Maar ‘het vaccin’ is geen ondeugdelijk product dat niet presteert. Sterker: het is geen vaccin, maar een mRNA-injectie met gifstoffen.
Het is dus een biowapen, of iets wat daarvan niet te onderscheiden is. Peter heeft genoeg aangedragen om de rechter te overtuigen dat het een biowapen is. Of ze ook zo oordeelt is een tweede. Maar als ze dat erkent, dan valt in het verlengde daarvan de projectmatigheid van The Great Reset ook niet meer te ontkennen.”
Van Kessel en Stassen kozen voor een civiele bodemprocedure.
Niet als publiciteitsstunt, maar om de gedaagden aan te spreken op hun individuele verantwoordelijkheid in het project.
“Productaansprakelijkheid richt zich in beginsel op de rechtspersoon die een ondeugdelijk product heeft geproduceerd, dan wel geïmporteerd en op de markt heeft gebracht. Een rechtspersoon kan feitelijk geen (rechts)handelingen verrichten, dat doen de mensen achter een rechtspersoon. Stel, je wint een productaansprakelijkheidszaak, dan nog kunnen de feitelijke uitvoerders zich verschuilen achter het bedrijf. Het bedrijf moet dan miljoenen schadevergoeding betalen, maar er verandert niks aan de onrechtmatige daad.
Er komt gewoon weer een nieuw fout product, desnoods onder een andere naam of van een andere fabrikant. Dat is in het verleden vaak genoeg gebeurd. Wij wilden dit foute proces doorbreken door de uitvoerders persoonlijk aan te spreken. Zeker nu met covid-19 sprake is van het bewust op de markt brengen van een giftig en gevaarlijk product.
Dan kom je op het juridische terrein waarin Peter en ik gespecialiseerd zijn, vanuit het ondernemings-, insolventie- en faillissementsrecht. De kritiek dat onze aanpak tactisch onnozel zou zijn, deel ik dus totaal niet. Ook niet de kritiek op woorden als ‘satanisch’ en de Bijbelse referenties. Want, zo geloven wij, dat is wat er echt aan de gang is. De waarheid moet in een proces onder ede voorop staan. Cliënten moeten erachter staan”
De aanpak van Van Kessel en Stassen heeft de zaak veel publiciteit bezorgd.
“Want zelfs aan de andere kant van de oceaan wordt de Leeuwardense procedure gevolgd”, schrijft Stadermann in het tijdschrift ‘Gezond Verstand’. Hij stelt dat deze strategie “honorabel kan zijn als tenminste de slachtoffers die in die procedure als eisers optreden, zich daarvan wel bewust zijn.” Advocaat Meike Terhorst stelt hetzelfde: “De clienten moeten er dan wel achter staan.”
Reggie Dijkstra, de meest uitgesprokene van de eisers, bevestigt tegenover De Andere Krant dat dit is gebeurd. Hij vertelt dat hij na zijn coronaprik Dijkstra te kampen kreeg met hersenschade en een openhartoperatie moest ondergaan. Nu, zes jaar ná de prik, gaat het nog steeds niet goed met hem.
“Het is niet zo dat ik ben meegevoerd in deze aanpak. Mijn advocaat verwoordt wat ik denk. Ik ben zelf in 2022 begonnen met onderzoeken, nadat ik ziek was geworden van de prik. Ik kwam toen uit bij Darpa (de onderzoeksorganisatie van het Amerikaanse ministerie van Defensie die zich ook bezighoudt met vaccins en pandemie-onderzoek — red.). Ik schrok me rot. Ik stuitte in mijn onderzoek op Event 201, de pandemie-oefening die in oktober 2019 door het Johns Hopkins Center for Health Security, het World Economic Forum en de Bill & Melinda Gates Foundation werd georganiseerd.
Hoezo is een pandemie gesimuleerd door partijen die mij in de richting van een vaccin pushten? Zij moeten verantwoording afleggen. Daarom ben ik bij de advocaten Van Kessel en Stassen uitgekomen.”
Dijkstra is als cliënt “in eerste instantie” niet uit op een schadevergoeding. “Ik doe dit voor erkenning van de miljoenen personen die beschadigd zijn door de mRNA-prikken.” Stassens pleidooi onderschrijft hij dan ook volledig, inclusief zijn duiding ‘satanisch project’. “Je kunt de term kwaadaardig gebruiken, maar dat is veel te licht als je kijkt naar de betekenis in het woordenboek. Voor wat mij is aangedaan, is de omschrijving satanisch heel treffend.”
* * *
