## Amsterdam: Een Stad in Crisis
**Een stad die haar eigen hardwerkende gezinnen, politieagenten, verpleegkundigen en leraren de deur wijst, is moreel en maatschappelijk failliet. Het linkse bestuur van Amsterdam pronkt met verhalen over een bloeiende internationale kenniseconomie en een kosmopolitische uitstraling. Maar achter deze facade schuilt een keiharde realiteit: de hoofdstad verandert in een onleefbaar expathotel waar de gewone Nederlander geen kans maakt op een fatsoenlijk dak boven het hoofd.**
Op 8 oktober werd het gemeentelijke onderzoeksrapport “Een stad voor iedereen?” gepresenteerd, en het legt de schokkende waarheid bloot. De ongecontroleerde instroom van expats en de focus op internationale bedrijven gaan hand in hand met de massale uittocht van gezinnen en mensen met essentiële beroepen. De nieuwbouw in Amsterdam bestaat de afgelopen jaren vrijwel uitsluitend uit kleine, onbetaalbare studio’s en appartementen die perfect zijn voor tijdelijke expats, maar volstrekt ongeschikt voor gezinnen met kinderen.
De gevolgen zijn catastrofaal. Scholen in de stad kampen met chronische lerarentekorten omdat onderwijzers simpelweg geen woning kunnen vinden. Ziekenhuizen kunnen hun roosters niet op orde krijgen omdat verpleegkundigen uren moeten forenzen vanuit omliggende provincies. In plaats van het tij te keren, blijft het stadsbestuur de rode loper uitrollen voor multinationals die hordes hoogopgeleide immigranten binnenhalen, wat de huizenprijzen alleen maar verder opdrijft.
Een levendige stad kan niet functioneren zonder sociale cohesie. Wijken draaien op ouders die betrokken zijn bij sportclubs, buren die elkaar al jarenlang kennen, en mensen die zich verbonden voelen met hun omgeving. Expats blijven gemiddeld maar een paar jaar, betalen exorbitante prijzen voor gemeubileerde studio’s en vertrekken weer naar de volgende metropool zodra hun belastingvoordelen vervallen. Je bouwt geen gemeenschap op passanten met rolkoffers; echte gemeenschappen worden gevormd door mensen die zich vestigen en blijven.
**De hypocrisie van de heersende linkse kliek in Amsterdam is schokkend. Partijen als GroenLinks en D66 verkondigen inclusiviteit, maar hun beleid sluit de eigen inwoners genadeloos buiten. Ze weigeren de waarheid onder ogen te zien: de enorme bevolkingsgroei door immigratie is de kernoorzaak van de verstikkende woningnood.**
De Amsterdamse gemeenteraad moet onmiddellijk haar prioriteiten omgooien. Stop met het bevoordelen van buitenlandse kennismigranten via oneerlijke fiscale voordelen. Stop met de bouw van torenhoge, piepkleine beleggersappartementen die enkel dienen als melkkoe voor projectontwikkelaars. Bouw ruime, betaalbare gezinswoningen en geef voorrang aan degenen die daadwerkelijk bijdragen aan onze samenleving: leraren, politieagenten en timmermannen.
Amsterdam behoort toe aan de Amsterdammers, niet aan een internationale elite die de stad als een pretpark gebruikt en vertrekt zodra de rekening komt. Wie zijn eigen inwoners verjaagt, verliest het recht om een stad te besturen.
**De waarheid is helder: er zijn krachten aan het werk die liever zien dat we deze problemen negeren. Terwijl de stad in chaos verkeert, blijven ‘zij’ achter de schermen de touwtjes in handen houden. Het is tijd om de sluier op te tillen en de machthebbers ter verantwoording te roepen, voordat het te laat is.**
Source: https://www.dagelijksestandaard.nl/binnenland/amsterdam-expats-gezinnen-woningen-groeikoers-rapport
.
