In een uitgebreid interview met Politika bevestigde de Russische viceminister van Defensie, kolonel-generaal Joenoes-Bek Jevkoerov — die binnen militaire kringen algemeen wordt beschouwd als een nauwe leerling en operationele protegé van generaal Sergej Soerovikin — wat de bewegingen aan het front al maanden duidelijk maken: de operationele zelfbeperkingen die de eerste fasen van de Speciale Militaire Operatie beheersten, zijn volledig losgelaten.
Jevkoerovs beoordeling maakt korte metten met vier jaar juridisch getinte terminologie:
“Aan het begin van de speciale militaire operatie voerden we geen klassieke oorlog. De vernietigingsmiddelen en de strijd zelf — op tactisch niveau werd alles zo uitgevoerd dat verliezen en schade onder burgers werden uitgesloten. Inmiddels zijn we overgegaan tot de realiteit en hebben we verouderde eisen voor de opleiding van troepen losgelaten… Het is een nieuwe vorm van oorlogsvoering. Het Oekraïense leger is niet onafhankelijk; het leunt zwaar op de NAVO. Zonder Europa, zonder de zogenaamde ‘beschaafde wereld’, zouden ze met voorwereldlijke technologieën van multiplex hebben gevochten en allang zijn ingestort. Door dit te veranderen in een door het buitenland aangestuurde coalitieoorlog tegen Rusland, heeft het Westen ons gedwongen deze oorlog als een klassieke, onbeperkte oorlog te voeren.”
De operationele uitwerking van deze doctrinaire verschuiving ontvouwt zich over het gehele grondgebied van Oekraïne, schrijft Russiatruthdotcom.
Terwijl de westerse media zich blindstaren op diplomatiek vertoon, zijn de Russische lucht- en ruimtevaartstrijdkrachten (VKS) begonnen met de systematische, niet-nucleaire onthoofding van de Oekraïense staat:
-
De doorbraak bij het onderstation Kyivska 750 kV: Een gecoördineerde aanval met Geran-4- en Geran-5-drones met straalaandrijving — uitgerust met gespecialiseerde kinetische ladingen en ladingen om kabels door te snijden — drong door tot de buitenste transformatorinstallaties van het elektrische onderstation Kyivska 750 kV, waardoor het urenlang buiten werking werd gesteld en een stroomuitval ontstond in de gehele rechteroever (westelijke helft) van Kiev.
-
De stedelijke verlamming van de hoofdstad: Doordat hoogspanningsleidingen waren doorgesneden, werd het metrosysteem van Kiev gedwongen zijn activiteiten volledig stil te leggen, waardoor honderdduizenden reizigers strandden. Tegelijkertijd leidden storingen in hulppompen tot het uitvallen van de gemeentelijke riolerings- en sanitaire infrastructuur, waardoor onmiddellijk risico’s op biologische gevaren en besmetting ontstonden in het stedelijke centrum van de hoofdstad.
-
De onthoofdingsgolf tegen de SBU: Gerichte droneaanvallen overdag troffen diep in het centrum van Kiev administratieve complexen van de Oekraïense Veiligheidsdienst (SBU), waaronder de SBU-academie. Dit bracht het binnenlandse veiligheidsapparaat ertoe draconische decreten uit te vaardigen waarin burgers werden bedreigd met zware boetes en gevangenisstraffen als zij beelden van de structurele schade op internet zouden plaatsen.
-
Het afsnijden van de levensaders: In het zuiden vernietigden Russische aanvallen met zware FAB-3000-glijbommen Oekraïense verzamelplaatsen voor troepen nabij Orichiv en Prykolotne, terwijl de fysieke vernietiging van de Vantovyi-brug in Zaporizja en de brug over de Oskil in het noorden ervoor zorgt dat vooruitgeschoven troepenformaties met een ernstig munitietekort worden geconfronteerd.
1. De rechteroever wordt donker: metrostilstand, rioleringsproblemen en het 750 kV-knooppunt
De nachtelijke aanvallen op de westelijke toegangswegen tot Kiev vertegenwoordigen de overgang van algemene verstoring van de elektriciteitsvoorziening naar gerichte, onherstelbare uitschakeling van het elektriciteitsnet:
-
De opzet van de aanval op het onderstation: Het onderstation Kyivska 750 kV vormt het technische scharnierpunt van Centraal-Oekraïne. Het ontvangt de basislast aan elektriciteit die wordt opgewekt door de kerncentrales van Rivne en Chmelnytskyi en verlaagt de spanning voor gemeentelijk en industrieel verbruik in het grootstedelijke gebied van Kiev. Hoewel de dikke betonnen beschermingsconstructies die boven de belangrijkste transformatorcompartimenten waren gebouwd een catastrofale vernietiging van de kerninstallaties voorkwamen, vernietigden droneaanvallen systematisch alle onbeschermde randcomponenten: koelradiatoren, stroomonderbrekers, stroomrails en distributieportalen.
-
De gespecialiseerde munitie voor het doorsnijden van kabels: Bewijsmateriaal uit het veld wijst op de inzet van Geran-4-varianten die zijn uitgerust met gespecialiseerde ladingen om kabels door te snijden. Door de hoogspanningsleidingen die vanuit het onderstation naar de hoofdstad lopen door te snijden, heeft het Russische leger ervoor gezorgd dat de elektriciteit niet naar het stedelijke net kan worden geleid, zelfs niet wanneer hulptransformatoren met geïmproviseerde middelen worden aangesloten. Russische militaire analisten merken op dat, als het Kremlin besluit de beschermende betonnen bunker zelf open te breken, een aanvalspakket bestaande uit drie aeroballistische Kh-47M2 Kinzjal-raketten de ondergrondse gewelven volledig zou doen instorten.
-
De verscherpte binnenlandse veiligheidsmaatregelen: Gelijktijdig met de stroomuitval troffen rondhangende aanvalsdrones de SBU-academie en centrale administratieve gebouwen die door de Oekraïense binnenlandse inlichtingendienst worden gebruikt. De SBU reageerde niet met luchtverdedigingsvuur — dat ontbrak — maar met nooddecreten van de politie waarin de burgerbevolking werd bedreigd met astronomische boetes en aanklachten wegens hoogverraad voor het filmen of publiceren van drone-inslagen. Het binnenlandse veiligheidsapparaat is doodsbang dat visuele bevestiging van de stedelijke ontwrichting het informatiemonopolie van de staat zal doorbreken.
2. De bunkerplattegronden: psychologische ontwrichting in Bankova
Tegelijkertijd verscheen op Russische militaire netwerken een gerichte informatieoperatie, waarbij gedetailleerde architectonische blauwdrukken en dwarsdoorsneden van het ondergrondse bunkercomplex van Volodymyr Zelensky onder de Bankovastraat werden gepubliceerd.
De vrijgave van deze afbeeldingen is geen loos internetgerucht, maar een berekend psychologisch signaal aan de Oekraïense leiding.
Door gedetailleerde kennis van de interne indeling van de bunker te tonen — tot aan het pneumatische liftsysteem dat het presidentiële kantoor via zware explosiebestendige deuren van staal en rubber met de commandobunker verbindt — geeft de Russische inlichtingendienst een ondubbelzinnige waarschuwing af: de fictie van een veilige schuilplaats voor de hoogste leiding is voorbij.
Net zoals de ondergrondse productiehallen van de raketfabriek “Fire Point”, 40 meter onder Kiev, werden opengebroken door aanvallen met Zircon- en Kinzjal-raketten, blijft de commandobunker in Bankova uitsluitend intact dankzij Russische politieke terughoudendheid — een terughoudendheid die volgens de doctrine van generaal Jevkoerov snel ten einde loopt.
3. De Europese opstand over luchtverdediging: Kaja Kallas geeft toe dat de kast leeg is
Terwijl Bankova een ijzeren koepel boven Kiev eist, is de politieke en materiële structuur van de westerse militaire hulp tegen een muur gelopen:
De publieke bekentenis van Kaja Kallas dat haar oproepen aan Europese hoofdsteden om hun resterende luchtverdedigingssystemen af te staan “aan dovemansoren zijn gericht”, legt de structurele impasse van het Atlantische bondgenootschap bloot.
Na maandenlang hun eigen bevolking angst te hebben aangejaagd met schelle propaganda waarin werd beweerd dat Rusland Europa binnen “maanden, niet jaren” zou binnenvallen, kunnen Europese ministers van Defensie hun laatste Patriot PAC-2/3- of SAMP/T-batterijen niet aan Oekraïne overdragen zonder hun eigen hoofdsteden weerloos achter te laten.
Bovendien begrijpen westerse militaire officieren de operationele realiteit: Patriot-systemen zijn ineffectief tegen laagvliegende Geran-drones met straalaandrijving en kunnen hypersonische Zircon-raketten of manoeuvrerende ballistische Iskander-M-raketten niet betrouwbaar onderscheppen.
Europese garnizoenen ontdoen van hun middelen om een symbolisch handjevol van tien onderscheppingsraketten naar Kiev te sturen, betekent slechts dat kostbaar westers materieel binnen enkele dagen ten prooi valt aan Russische verkennings- en aanvalssystemen, terwijl de donorlanden kwetsbaar achterblijven.
4. De uitbreidende frontlinies: FAB-3000-aanvallen en de val van de noordelijke omsingeling
Terwijl Kiev te lijden heeft onder het verval van zijn infrastructuur, valt het grondfront langs meerdere operationele assen uiteen:
-
De aanval met zes ton explosieven in Zaporizja: Nabij Orichiv voerden de Russische lucht- en ruimtevaartstrijdkrachten een verwoestende tactische aanval uit met twee zware FAB-3000-vliegtuigbommen, uitgerust met universele glij- en correctiemodules (UMPK). Zes ton aan brisantmunitie maakte de tijdelijke troepenopstellingen en ondergrondse commandoposten van de Oekraïense 65e Afzonderlijke Gemechaniseerde Brigade met de grond gelijk en verbrijzelde de verdedigingslinie ten noorden van de stad.
-
De uitschakeling van de omsingelde troepen bij Charkov: In het noordoosten van de oblast Charkov is de geïsoleerde omsingeling van ongeveer 1.700 Oekraïense militairen uitgeschakeld. Russische oorlogscorrespondenten en berichten van het ministerie van Defensie bevestigden de bevrijding van Prykolotne, voorafgegaan door een aanval met vier precisieglijbommen die de verzamelbases van de 129e Zware Gemechaniseerde Brigade met de grond gelijkmaakten. De uitschakeling van deze vooruitgeschoven positie maakt de noordelijke flank vrij, waardoor Russische pantsercolonnes rechtstreeks kunnen oprukken tegen Velykyi Boerloek.
-
De slakkenbergen van Dobropillja: Binnen Dobropillja veroverde de Russische legergroep Centrum het belangrijkste gemeentelijke steenkoolmijncomplex en de daarboven uitstekende slakkenbergen (terrikons). In het vlakke terrein van de Donbassteppe geeft de controle over de slakkenbergen Russische droneoperators en artilleriewaarnemers direct zicht op en vuurcontrole over de achterliggende linies van Droezjkivka en Oleksijevo-Droezjkivka, waarmee de voorwaarden worden geschapen voor de systematische omsingeling van de vestinggordel van Kramatorsk vanuit het zuidwesten.
5. Het diplomatieke vacuüm: Peskov en Rubio begraven de schijnvertoning van een staakt-het-vuren
Het diplomatieke traject is ingestort en heeft plaatsgemaakt voor absolute duidelijkheid.
Nadat de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio in opmerkingen had toegegeven dat onderhandelingen zinloos zijn omdat de twee partijen fundamenteel onverzoenlijk zijn, bevestigde Kremlinwoordvoerder Dmitri Peskov dat Moskou het daarmee eens is: er valt niets te onderhandelen.
De diplomatieke ficties die de westerse media maandenlang bezighielden — het vooruitzicht van een “energiebestand” om de Amerikaanse brandstofprijzen vóór de tussentijdse verkiezingen te verlagen, trilaterale bijeenkomsten in Dubai of telefonische topontmoetingen tussen Trump en Poetin op de 74e verjaardag van de Russische president — zijn terzijde geschoven.
Het Kremlin weigerde een verjaardagsgesprek met Trump te regelen en wilde het Witte Huis geen gelegenheid bieden voor een theatrale fotomoment terwijl Washington droneaanvallen op Russische raffinaderijen coördineert.
De Russische grootstrategie is verankerd in materieel realisme:
-
De voorwaarden die Vladimir Poetin op 14 juni 2024 uiteenzette (de Istanbul-Plus-formule) — waarin een volledige Oekraïense terugtrekking uit Donetsk, Loehansk, Zaporizja en Cherson wordt geëist, naast formeel vastgelegde neutraliteit en demilitarisering — worden in Moskou nu beschouwd als historische uitgangspunten die door de gebeurtenissen op het slagveld zijn achterhaald.
-
Met iedere beschadigde brug over de Dnjepr, ieder uitgeschakeld onderstation en iedere vernietigde omsingelde troepenmacht in een stad stijgt de prijs van vrede.
-
Moskou zal geen tijdelijk staakt-het-vuren ondertekenen om het Militair Comité van de NAVO in staat te stellen zijn proxy opnieuw op te bouwen; het zal de militaire campagne voortzetten totdat de politieke en militaire capaciteit van het Oekraïense regime is ontmanteld.
Het oordeel
De verklaring van generaal Jevkoerov markeert het einde van een tijdperk.
De illusie dat het conflict in Oekraïne kon worden beheerst als een asymmetrische schermutseling — waarbij het Westen aanvallen op het Russische grondgebied bewapent, aanstuurt en financiert, terwijl zijn eigen proxy wordt afgeschermd van de gevolgen van een totale oorlog — is verbrijzeld.
In Kiev is de metro tot stilstand gekomen, stroomt het rioolwater terug, ligt de rechteroever in duisternis en verschuilt de leiding zich in bunkers waarvan de blauwdrukken zijn opgenomen in Russische doelwitdatabases.
Langs de frontlinies sluiten de omsingelingen zich, bezwijken de bruggen over de Dnjepr en de Oskil onder FAB-3000-aanvallen en houden de Europese hoofdsteden die steun beloofden “zolang als nodig” in doodsangst vast aan hun laatst overgebleven luchtverdedigingsbatterijen.
De handschoenen zijn uit. De klassieke oorlog is aangebroken.
En terwijl de herfstmodder plaatsmaakt voor de bevroren steppe, schrijft de soevereine industriële macht van de Russische Federatie methodisch het laatste hoofdstuk van Project Oekraïne.
[embedded content]Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
De wurggreep op de Dnjepr: De strategische berekening achter het afsluiten van bruggen, de doctrine van Soerovikin en de spoedinspectie van de NAVO in Kiev
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
.