“In een wereld waar de onschuld van een baby van drie weken oud niet meer veilig is, wordt het bloed van de mensheid een wapen in een dystopische strijd. De schaduw van vaccinatie doemt op, terwijl de echo’s van verloren levens ons waarschuwen voor de prijs van blind vertrouwen. Wat ooit een bron van leven was, is nu een onzichtbare vijand die ons dwingt te kiezen tussen hoop en wanhoop.”
Eén van de meest schrijnende zaken betreft een baby van amper drie weken oud.
Het bloed van gevaccineerden staat centraal in twee nieuwe wetenschappelijke studies (hier en hier) die ernstige vraagtekens plaatsen bij de veiligheid van de huidige bloedvoorziening. Gepubliceerd in het International Journal of Innovative Research in Medical Science, documenteren de onderzoekers negen gevallen van mensen die na een bloedtransfusie ernstig ziek werden — en leggen zij een link met vaccin-gerelateerde bestanddelen in het getransfundeerde bloed.
Negen patiënten, negen alarmerende verhalen
Alle negen beschreven patiënten waren zelf niet gevaccineerd tegen COVID-19. Na het ontvangen van bloed uit de algemene bloedvoorraad ontwikkelden zij aandoeningen die opvallend sterk lijken op bekende bijwerkingen van de mRNA-vaccins zelf: bloedstolsels, hartontsteking, longembolie, meervoudig orgaanfalen en in tenminste twee gevallen overlijden. Eén van de meest schrijnende zaken betreft een baby van amper drie weken oud, bij wie direct na een transfusie een bloedstolsel ontstond dat zich uitstrekte van de knie tot aan het hart. Het kind overleed twee weken later.
De onderzoekers benadrukken dat dit soort gevallen normaal gesproken zelden voorkomen na een transfusie. De gelijkenis met post-vaccinatie-complicaties is volgens hen geen toeval, maar een signaal dat serieus genomen moet worden.
Wat zit er in het bloed van gevaccineerden?
Meerdere onafhankelijke studies tonen aan dat na COVID-19-vaccinatie diverse bestanddelen langdurig in het bloed kunnen circuleren. Het gaat onder meer om het spike-eiwit, vaccin-mRNA, lipide nanodeeltjes, plasmide-DNA en abnormale eiwitaggregaten die lijken op amyloïde structuren. Eén van de aangehaalde onderzoeken documenteerde de aanwezigheid van vaccinbestanddelen tot 1.222 dagen na vaccinatie — meer dan drie jaar.
Bijzonder verontrustend is de ontdekking van zogenaamde ‘fibrine-microklonterstructuren’ in het bloed van gevaccineerden. Balsemers wereldwijd rapporteren sinds 2021 het aantreffen van grote, rubberachtige witte strengen in de bloedvaten van overledenen — iets wat zij vóór de vaccinatiecampagnes vrijwel nooit tegenkwamen. Spectroscopische analyses van deze structuren wijzen op abnormale eiwitaggregatie met kenmerken die overeenkomen met amyloïdvorming.
VAERS-data bevestigen het patroon
Het tweede deel van de studie duikt diep in de VAERS-database — het Amerikaanse meldingssysteem voor vaccin-bijwerkingen. De bevindingen zijn ronduit schokkend. Vergeleken met alle andere vaccins samen scoren de COVID-19-vaccins dramatisch hoger op meldingen van bloedingen, trombose, bloedtransfusies, orgaanfalen en zelfs prionziekten zoals Creutzfeldt-Jakob.
De onderzoekers wijzen er bovendien op dat VAERS structureel te weinig meldingen ontvangt. Een eerder Harvard-onderzoek stelde dat slechts een fractie van de werkelijke bijwerkingen ooit in VAERS terechtkomt. De werkelijke omvang van het probleem kan dus vele malen groter zijn.
Bloedbanken en overheden kijken weg
Terwijl steeds meer burgers expliciet vragen om bloed van niet-gevaccineerde donoren, worden zij actief tegengewerkt door overheden en bloedbanken. In Nieuw-Zeeland weigerde de rechter ouders het recht om donorbloed van ongevaccineerden te gebruiken voor de hartoperatie van hun baby. In de Amerikaanse staten Idaho, Texas en Wyoming werden patiënten eveneens geweigerd. De FDA gaf in 2023 zelfs officiële richtlijnen uit om dit soort ‘gerichte donaties’ te ontmoedigen.
Intussen beweren het Amerikaanse Rode Kruis en vergelijkbare instanties dat bloed van gevaccineerde donoren “geen extra risico” vormt — zonder dat dit ooit grondig is onderzocht. Bloed wordt momenteel niet gescreend op spike-eiwitten, vaccin-mRNA, plasmide-DNA of fibrine-microklonters. De onderzoekers trekken een directe parallel met de bloedschandalen rond hiv en hepatitis C in de jaren tachtig en negentig, waarbij autoriteiten risico’s jarenlang bagatelliseerden totdat de schade al enorm was.
Bijzondere gevaren voor zwangere vrouwen
Zwangere vrouwen lopen extra risico. Zij ontvangen vaker bloedproducten dan de gemiddelde patiënt en krijgen in sommige gevallen ook Rhogam — een middel gemaakt van plasma van duizenden donoren tegelijk. Als dat plasma vaccinbestanddelen bevat, worden zowel moeder als ongeboren kind blootgesteld. Studies tonen bovendien aan dat vaccin-mRNA en spike-eiwitten de placenta kunnen passeren en in het navelstrengbloed van baby’s zijn aangetroffen — iets wat overheden en farmaceutische bedrijven aanvankelijk categorisch ontkenden.
Wat moet er nu gebeuren?
De auteurs zijn duidelijk: bloeddonoren moeten worden gescreend op de aanwezigheid van spike-eiwitten, vaccin-mRNA en andere vaccinbestanddelen. Technologieën om dit te doen bestaan al, maar worden niet ingezet. Tegelijkertijd moeten patiënten het recht krijgen om te kiezen voor bloed van niet-gevaccineerde donoren — een recht dat geworteld is in het medisch-ethische principe van autonomie. Dat dit recht systematisch wordt ontkend, terwijl het bloed van gevaccineerden ongescreend wordt toegediend, noemen de onderzoekers een ernstige schending van de medische ethiek.
De roep om onafhankelijk en grootschalig onderzoek wordt steeds luider. De vraag is alleen wie dat onderzoek gaat betalen — en of de instanties die jarenlang beweerden dat de vaccins ‘veilig en effectief’ waren, nu eerlijk kunnen oordelen over de risico’s van hun eigen beleid.
Sanquin verzwijgt melding
Eerder werd bekend dat de 63-jarige Ems vijf dagen na een bloedtransfusie overleed aan bloedstolsels in longen en been. Dit geval werd gemeld bij Sanquin, maar de bloedbank verzweeg de melding, berichtte De Andere Krant.
Sanquin kwam wel met een opmerkelijke reactie op een artikel van Japanse wetenschappers die hun zorgen uitten over transfusies met bloed afkomstig van mensen die gevaccineerd zijn tegen corona. Zij adviseerden hiermee te stoppen tot alle twijfels zijn weggenomen over de risico’s.
In plaats van in te gaan op de inhoud, zei Sanquin dat het artikel in kwestie “in prepublicatie” was en “niet peer-reviewed”. Verder schreef de bloedbank dat “geen van de auteurs een specialisme in bloed heeft”. En “dat suggereert dat een inhoudelijk fundament voor ons vakgebied ontbreekt”. Het staat er echt.