*
*
Vrééééémde 911-FEITEN…. (deel 3)
Zéér geavanceerde,
EPLOSIEVEN-RESTEN in het WTC-puin!
2026 © WantToKnow.nl/be
*
De feitelijke ineenstorting en VOLLEDIGE VERPULVERING van de 2 WTC-mega-torens op 11 september 2001 zijn een raadsel voor veel architecten en ingenieurs. Mensen van naam en faam, die zich o.a. hebben verenigd in de wereldwijde organisatie van / AE911, Architects & Engineers for 911 Truth’. De inslagen van de vermeende vliegtuigen, zijn werkelijk een ‘lachertje’, wanneer deze als oorzaak aangeduid dienen te worden. Daarvoor was de ongelooflijke wijze waarop de torens zijn ingestort EN VERNIETIGD, een té heftig, niet-resonerend FEIT.
Ándere oorzaken van met name de verpulvering van het gebouw, tijdens het instorten, dienen te worden onderzocht. Maar wat nou als de FEITELIJKE OORZAAK al werd gevonden in de jaren 2007 – 2010..?!
Het hele verhaal hier opnieuw uit de doeken te doen, vergt té veel en de info is al te vinden op de site. Kort gezegd komt het verhaal erop neer, dat de Amerikaanse auteur/journalist: Christopher Bollyn de gebeurtenissen rondom 11 september 2001 ging verslaan. Hij hielp in dat kader fysicus en metalurgisch deskundige, professor dr. Steven E. Jones in de lente en zomer van 2006. De aanleiding was Christopher Bollyn ter ore gekomen: professor Steven Jones had KEIHARD BEWIJS gevonden van thermite in het puin/stof van de Twin Towers..
Het verhaal van het nano-thermiet..
Kijk naar de 4 foto-combinatie hieronder, afkomstig uit de vele onderzoeken rondom het aangetroffen THERMITE in het stof van de WTC-restanten, dat na 11 september 2001 werd verzameld. Het materiaal is al vele decennia welbekend, o.a. bij het lassen van spoorrails en andere vol-hitte staal processen. De nano-uitvoering ervan, zoals je die hier op de foto ziet, was echter uiterst geavanceerd en met een grote mate van zekerheid afkomstig uit wapendepots en/of van nano-explosieven-producenten. Voor aanvullende, gedetailleerde info, verwijzen we je ook naar het artikel waarin de Scandinavische hoogleraar
R.J. Lee Company, het USGS en Dr. Steven Jones, hebben alle drie, onafhankelijk van elkaar, deze nano-thermite-micro-bolletjes gevonden in het WTC-stof. Ze beschrijven het als… ‘niet-ontstoken thermisch materiaal’, in de vorm van zeer kleine rood-grijze scherfjes die verschillende eigenschappen hebben. Na ontsteking produceren deze deeltjes de temperatuur van ‘gesmolten ijzer’, de belangrijkste aanwijzing is voor een thermische reactie die gebruikt kan worden om stalen constructies te slopen.
‘Wat we gevonden hebben is een moderne versie van thermiet, dat we ‘nano-thermiet’ noemen. De ijzeren microbolletjes waren aanwezig in alle stofmonsters. En deze moeten zijn ontstaan onder uitermate hoge temperaturen. Onafhankelijk heb ik thermitische activiteit gezien bij twee aparte monsters van het WTC-stof. Mijn bewering, gebaseerd op het vinden van thermietresten in het stof, is dat het eerder gebeurde, het gebeurde niet erna, in de branden die naderhand in de puinhoop ontstonden.
Al de karakteristieken van de microbolletjes zeggen mij dat er thermiet gebruikt is om de stalen balken te smelten. Dus thermiet, als het aanwezig was in het WTC en het gesmolten metaal veroorzaakte, dat door zovele getuigen en fotografisch bewijs wordt aangetoond, verklaart ook het feit dat de branden niet geblust konden worden op Ground Zero. Het enige dat consistent is met alle bewijzen die we hebben, dat zoiets kan veroorzaken is het gebruik van thermiet om door het staal te snijden.’
VOOR UITGEBREIDE INFO OVER DIT NANO-THERMITE,
KIJK ONDER HET ARTIKEL VOOR UITGEBREIDE INFO!!
De afschuwelijke gevolgen voor dr Jones en Christopher Bollyn..!
De openbaarmaking van deze ontdekking had grote gevolgen voor Bollyn en Jones; hen werd op niet mis te verstane wijze duidelijk gemaakt, dat ze op ‘de verkeerde weg’ waren.. In augustus 2006 wordt Christopher Bollyn in zijn huis in Hoffman Estates, Illinois overvallen door een zwaar bewapende 3-mans eenheid van geheime politie, die zijn huis al een paar dagen achter elkaar onder in het oog hielden. Ze arresteren hem op dusdanig grove wijze, dat Bollyn’s arm zwaar gekneusd wordt.
Hij krijgt een valse tenlastelegging opgelegd, met aanvullend de valselijke beschuldiging van ‘verzet-tegen-arrestatie’ en ‘agressief gedrag’. Hij pleit onschuld en omschrijft het opvolgende proces, als een referentie aan het boek van Frans Kafka, ‘Het Proces’.. De politie legt openlijk valse verklaringen af in de rechtbank en presenteert daarbij valse bewijzen! Gelukkig komt Christopher Bollyn na enkele maanden op vrije voeten. Hij voelt echter de hete adem van onwelriekende figuren in zijn nek.
Op donderdag 7 september 2006 moet fysicus professor dr. Steven Young zijn positie als hoogleraar verlaten aan de Bringham Young University (BYU). Hij krijgt verplicht verlof opgelegd, weliswaar met behoud van salaris, maar in deze kringen is deze ‘eervolle schorsing’ eerder een pijnlijke daad dan een compliment. Kennelijk was ook hij té ver gegaan in zijn onderzoek naar de waarheid achter de 911-aanslagen. De universiteit kondigde een gedegen onderzoek aan, inzake Jones’ betrokkenheid in de zogenaamde ‘9/11 Truth movement’.
Jones had zich kort daarvoor ook over het gedegen wetenschappelijk onderzoek dat hij deed bij BYU met materiaal dat was verzameld op Ground Zero, vlak ná de aanslagen. Jones verklaarde dat hij daarbij thermiet had gevonden in het stof, een uiterst explosief materiaal, dat door militairen gebruikt wordt als stof voor springladingen.
Volgens een woordvoerder van BYU was Steven Jones van plan om daarin nóg verder te gaan. “Hij zou vice-voorzitter worden van een groep ‘Scholars for 9/11 Truth’. Daarnaast verklaarde deze woordvoerder:“BYU heeft herhaaldelijk gezegd, dat het niet achter de opvattingen staat van deze faculteit, waarvan dr. Steven Jones hoofd is. We zijn echter wel bijzonder bezorgd over de toenemende speculatieve en beschuldigende karakter van de statements van dr. Jones.”
En het was vooral het wetenschappelijke bewijs dat dr. Steven Jones de waarheidsvinding rondom 9/11 aanreikte, dat hem tot een persona-non-grata maakte. Een aantal van zijn publicaties rondom het instorten van de WTC-torens, waarbij het keihard de ‘officiële’ bewijzen van het NIST (National Institute for Standards and Technology) onderuit haalde, haalden grote nieuwsmedia. (Interviews op Tv-zender ‘C-SPAN’ en interviews in The New York Times, de Washington Post, de Guardian in Londen). (Kijk naar deze onderzoeken HIER en HIER)
* * *
Vanaf 2007 begon een groep onafhankelijke onderzoekers het stof van de ramp met het World Trade Center te onderzoeken om na te gaan of identificeerbare resten mogelijk een verklaring konden bieden voor de zeer krachtige vernietiging die op de videobeelden te zien was. Bij onderzoek met het blote oog en onder de microscoop werden talrijke minuscule metalen bolletjes die door magneten werden aangetrokken, en rood/grijze splinters aangetroffen, die in de stofmonsters duidelijk opvielen.
Het bestaan van ijzerrijke microbolletjes in het WTC-stof werd al in 2004 en 2005 gedocumenteerd. Maar er was nog niets gepubliceerd over de rood-grijze stukjes in het stof, totdat Steven Jones ze in 2007 voor het eerst beschreef. Wat met het blote oog misschien verkeerd was geïnterpreteerd als resten van gewone verf, bleek een zeer energierijk, geavanceerd nanocomposietmateriaal te zijn.
In april 2009 publiceerde een team van wetenschappers, bestaande uit natuurkundige Steven Jones (voorheen BYU), chemicus Niels Harrit (Universiteit van Kopenhagen, Denemarken), natuurkundige Jeffrey Farrer (Brigham Young University) en zes andere auteurs, hun bevindingen met betrekking tot de rood/grijze stukjes in het peer-reviewed artikel „Active Thermitic Material Discovered in Dust from the 9/11 World Trade Center Catastrophe“.
Rood/grijze deeltjes uit vier verschillende WTC-stofmonsters werden onderzocht met behulp van rasterelektronenmicroscopie, röntgen-energiedispersieve spectroscopie (XEDS) en differentiële scanningcalorimetrie. De belangrijkste bevindingen van het onderzoek zijn als volgt:
Het materiaal in de rode laag bestaat uit nauw vermengde deeltjes van ijzeroxide en aluminium, ingebed in een koolstofrijke matrix. De deeltjes variëren in grootte van tientallen tot honderden nanometers. Aluminium was aanwezig in de vorm van dunne plaatachtige structuren, terwijl ijzeroxide voorkwam als gefacetteerde korrels met een diameter van ongeveer 100 nm — zo’n duizend keer kleiner dan een menselijke haar.
IJzeroxide en aluminium zijn de bestanddelen van thermiet, een brandstof die ongewoon heet brandt bij ongeveer 4500°F, waarbij aluminiumoxide en gesmolten ijzer vrijkomen. Het koolstofgehalte van de matrix duidt op de aanwezigheid van een organische stof.
Toen de rood/grijze stukjes werden verwarmd tot ongeveer 430 °C (806 °F), ontstaken ze, waarbij zeer snel relatief grote hoeveelheden energie vrijkwamen. Dit gedrag komt „vrij nauw overeen met een onafhankelijke waarneming bij een bekend superthermietmonster“, zoals gerapporteerd in een artikel gepubliceerd door onderzoekers verbonden aan de Lawrence Livermore National Laboratories. Het residu van de ontstoken rood/grijze stukjes bestond onder meer uit ijzerrijke bolletjes, „wat erop wijst dat er een reactie bij zeer hoge temperatuur had plaatsgevonden, aangezien het ijzerrijke product duidelijk gesmolten moet zijn geweest om deze vormen te kunnen aannemen.“
De chemische signatuur van de bolletjes en sferoïden „komt opvallend overeen met de chemische signatuur van de sferoïden die ontstaan bij het ontsteken van commerciële thermiet, en komt ook overeen met de signaturen van veel van de microbolletjes die in het WTC-stof zijn aangetroffen.“
Op basis van al hun bevindingen concludeerden de wetenschappers dat de rode laag van de rood/grijze stukjes „actief, niet-gereageerd thermietmateriaal is, waarin nanotechnologie is verwerkt“, en dat het „een zeer energierijk pyrotechnisch of explosief materiaal is“. Zie de gepubliceerde studie voor de overige bevindingen.
Er wordt al sinds de jaren negentig onderzoek gedaan naar energierijke nanothermietverbindingen. Een „voordeel“ van nanothermieten dat in de literatuur wordt genoemd, is hun vermogen om het vernietigende effect van krachtige explosieven te versterken; dankzij de hoge reactiesnelheid in nanothermieten kan de hoofdexplosieve lading haar energie nog sneller vrijgeven wanneer nanothermiet als ontsteker wordt gebruikt.316 Dergelijke ontstekers laten ook geen loodhoudende resten achter, zoals loodazide-ontstekers dat wel doen.
Nanothermietische composietmaterialen zijn uitgebreid onderzocht door Amerikaanse nationale laboratoria. De energieafgifte van deze speciale materialen kan worden afgestemd op diverse toepassingen,317 ze kunnen explosief worden gemaakt door gasafgevende verbindingen toe te voegen318 (zoals waaruit de matrix van de rode laag van de WTC-chips mogelijk bestaat) en ze bieden mogelijkheden voor eenvoudige opslag en veilige hantering.
In 2002 waren er alleen al voor het productieproces van ultrafijnkorrelig (UFG) aluminium bij het Naval Surface Warfare Center meerdere hightechapparaten nodig. In het artikel staat: „De huidige stand van zaken bij de productie van UFG-aluminium is dat dit een gebied is dat nog steeds aanzienlijke inspanningen vereist.”
Rode/grijze chips, met een rode laag die bestaat uit ultrafijnkorrelig aluminiumplaatjes die nauw vermengd zijn met gefacetteerde korrels van ijzeroxide op nanoschaal, ingebed in een koolstofrijke matrix, kunnen in 2001 niet op grote schaal beschikbaar zijn geweest. Niels Harrit, hoofdauteur van het onderzoek, verklaarde: „Deze nieuwe bevindingen bevestigen en breiden de eerdere bevinding uit van voorheen gesmolten, ijzerrijke microsferen in het stof van het World Trade Center. Ze leveren sterk forensisch bewijs dat de officiële verklaring voor de vernietiging van het WTC onjuist is.”