De berg wordt omarmd door gletsjers, waaronder één van de grotere exemplaren in de Alpen: de Morteratsch-gletsjer. “De gletsjer is op dit moment zo’n zes kilometer lang,” vertelt dr. Hans Oerlemans, hoogleraar meteorologie aan de Universiteit Utrecht, aan Scientias.nl. “De breedte loopt uiteen van 500 tot 1000 meter. En het ijs is gemiddeld zo’n 150 meter dik. Daarmee is het dus een aardige vracht ijs.”
Maar met het terugtrekkende ijs komt natuurlijk de kale berg tevoorschijn, met alle verrassingen van dien.. Zoals het stuk stam van een lariks.. Jazeker een boom…!!
* * *
*
Één van de vele, simpele feiten:
‘het klimaatverhaal’ VOLLEDIG onderuit gehaald..!
2026 © Dr. Peter F. Mayer HIER | deze versie WantToKnow.nl/be
Voor de vele, vele klimaatcritici, die zich niets op de mouw laten spelden, klinkt dit verhaal als een lot uit de loterij. Ook zo wordt het door de betrokkenen omschreven. Zij zijn de onjuiste klimaatverhalen kennelijk ook zat.. Wat is het verhaal? In juni 2025 werd bij de terugtrekkende gletsjertong van de Morteratsch-gletsjer in het Engadin (Zwitserland) een boom gevonden. Niet zomaar wat aangespoeld ‘drijfhout’, maar een boom die precies dáár is gegroeid waar nu ijs ligt. Onder leiding van gerenommeerd geoloog professor dr. Christian Schlüchter werd deze boomstronk, nadat deze door een kleine groep met schoppen en flinke inspanning was blootgelegd, professioneel uit de rots gehaald en per helikopter weggevlogen.
De resultaten van het onderzoek van de Larix-stam zijn nu beschikbaar en gepubliceerd. De leeftijdsbepaling – jaarringen tellen en controleren met koolstofdatering – wees uit: deze lariks meer dan 10.000 jaar geleden begon te groeien. Om precies te zijn: toen de gletsjers van de laatste grote ijstijd al lang waren gesmolten en een warm klimaat de Alpen tot in de hoge regionen met groen bedekte..!
Klimaatveranderingen, heen en weer..
Het verhaal dat deze boom vertelt, via de analyse van de jaarringen, is er een van voortdurende, razendsnelle klomaatschommelingen:
- Laatste IJstijd (glaciaal) – de Alpen onder kilometers-dikke ijsmassa’s.
- Overgang naar de warme periode (interglaciaal) – de gletsjers smolten tot een minimum weg, de intra-alpiene dalen werden letterlijk “schoon gespoeld”.
- Jonge Dryas – toen volgde opnieuw een stevige koude periode. De gletsjers vormden zich opnieuw en rukten ver op, tot achter Pontresina.
- Opnieuw terugtrekking – daarna smolt deze hele ijskorst binnen enkele eeuwen weer weg en maakte plaats voor een warm klimaat.
- ‘Onze boom’ groeit – precies in deze groene, ijsvrije fase.
- Opnieuw oprukken van de gletsjer – de boom word omvergeworpen en voor duizenden jaren onder het ijs begraven.
- Kleine IJstijd – de Morteratsch bereikt zijn hoogtepunt in het jaar 1857.
- Heden – de gletsjer trekt zich terug en legt de boom na meer dan 10.000 jaar weer bloot.
De evenwichtslijn – de grens tussen de accumulatiezone (waar de gletsjer groeit) en de ablatiezone (waar de gletsjer krimpt) – lag tijdens de laatste IJstijd op ongeveer 1.000 meter hoogte. Tegenwoordig ligt deze op zo’n 4.000 meter. De boom groeide in een tijd waarin het klimaat vergelijkbaar was met dat van vandaag – misschien zelfs iets warmer, want de evenwichtslijn moet toen nog aanzienlijk hoger zijn geweest, zodat de boom tot deze omvang kon uitgroeien.
‘Geologisch normaal’
Op de vraag of de huidige opwarming in de klimaatgeschiedenis iets buitengewoons is, antwoordt Schlüchter in een gesprek met weerexpert Kai Zorn (link naar video van 30 minuten op YouTube):aaaa
“Het staat vast dat, als je naar deze vondsten kijkt … het binnen dit kader valt. We zijn nog niet buiten het bereik van de afgelopen jaren getreden.”
En zijn collega, de geoloog Christoph Korte, vat het als volgt samen: “Er zijn warmere en koudere periodes, en die zijn gewoon geologisch normaal.” Schlüchter vult aan wat de eigenlijke boodschap van de natuur is:
“Opmars, smelten, terugtrekken – dat zijn verschijnselen die extreem snel plaatsvinden, zo snel dat de mens het tot nu toe nog niet eens goed heeft opgemerkt. Dat gebeurt snel in beide richtingen.”
Met andere woorden: het huidige smelten is niets wat in de recente aardgeschiedenis niet al eerder is voorgekomen – en het zal net zo snel weer de andere kant opgaan. De Alpenverhalen over de “Sennentuntschi” van de Blümlisalp of over “Ötzi”, waarin de gletsjer van de ene op de andere dag over bloeiende almen komt, zijn geen sprookjes, maar een collectieve herinnering aan precies zulke omslagverschijnselen.
De vondsten volgen elkaar op
Deze Morteratsch-boom is geen uitzondering. Al in 2024 berichtte TKP over een soortgelijke boomvondst bij de Pasterze op de Großglockner; hieruit blijkt FEITELIJK EN ONOMSTOOTBAAR, dat de Alpengletsjers momenteel groter zijn dan meestal in de afgelopen 10.000 jaar (HIER)
En al in 2005 berichtte Der Spiegel (dat toen nog aan journalistiek deed en niet alleen propaganda zoals nu) over de Tschierva-gletsjer – nog een vondst die aantoont dat de Alpen zo’n 7.000 jaar geleden aanzienlijk hoger begroeid waren dan vandaag. Dat deze bevindingen in de officiële klimaatjournalistiek systematisch worden verzwegen, heeft TKP hier gedocumenteerd:
De boodschap is overal dezelfde, en die past niet in het beeld van een “ongekende, door de mens veroorzaakte klimaatramp“.
Links naar meer artikelen over dit onderwerp vind je hieronder (in het Duits):
ORF Nachrichten: CO2 erwärmt – Gletscher schmilzt – Vulkan bricht aus
Deutschland unter 1 Kilometer Eis: Was die Landschaft über Klimageschichte verrät
Neue Studie: Wichtiger Hochpunkt des Grönlandeisschilds verschwand komplett vor nur 7000 Jahren