Tegenwoordig, als je door modern aangelegde steden loopt, is de kans groot dat je ’s avonds beroerd en uitgeput je nest induikt. Het is niet alleen de lucht die van straling en stofdeeltjes is vergeven, het is ook hoe licht en geluid zich energetisch in dat soort ontwerpen bewegen. Het nieuwe bouwen moet hoekig zijn. Dat is bewust, omdat de levende energiegolven, die zich volgens de ademwetten wil bewegen, moet worden afgeremd door vervorming en vervalsing. Oude constructies gaven mee, moderne constructies breken af. We hebben altijd gedacht, dat de Fibonacci-curve de ademhalingsbeweging van moeder natuur is. Die curve is door de oude architecten overgenomen in hun constructies. Technici mogen die curve wel eens goed onder de loep nemen, aangezien het de oorzaak wel eens zou kunnen zijn van de tekorten. Of werkten die architecten van weleer met een ander model, het repeterende model van de ademhaling? Het organische model van groeien, bloeien, verval en sterven. Van opkomst en verval en van stof tot stof, zoals iedere ademtocht van ieder organisch levend wezen.
Als dat waar is, dan is de Fibonacci-curve een mislukte kopie van de Krystal-curve. De eerste slingert zich steeds verder uit het verband, de tweede komt steeds in het 0-punt terug. Dan is het toch weer dezelfde fout in de schepping? Of de koolstof-kopie-schepping van een machine? Het is weer de manifestatie van een ontwerpfout die een eeuwig tekort oplevert en die door te kopiëren, te klonen of geld bij te drukken “uitstel van executie” probeert te bewerkstelligen? Ik heb wat amateur-onderzoek gedaan naar enkele kathedralen en volgens welke curve die zijn ontworpen. Het verschil is echter zo miniem, het moet beter worden onderzocht.
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2026/07/23/bouwen-volgens-natuurwetten/
.