De bezuinigingen van kabinet-Jetten op de sociale zekerheid zijn geen noodmaatregel om het stelsel te redden, maar een politieke keuze vermomd als begrotingsnoodzaak. Werkende Nederlanders wordt gevraagd hun vangnet in te leveren, terwijl de rekening van NAVO-ambities, opvangkosten en klimaatprojecten vrolijk doorloopt. Het is een vorm van beleid waarbij de lasten worden gelegd bij degenen die al bijdragen, en de lusten terechtkomen bij de ideologische speeltjes van de bestuurlijke elite. Dat is geen hervorming van de verzorgingsstaat — dat is de langzame ontmanteling ervan.
.