De zaken werden voorspelbaar vermakelijk en bizar toen minister van Binnenlandse Veiligheid Markwayne Mullin en de extreem-linkse afgevaardigde Rosa DeLauro (D-CT) in een enorme, live op tv ruzie belandden tijdens een hoorzitting op donderdag 25 juni. Het schreeuwende gevecht dat volgde bestond uit DeLauro die naar Mullin wees en tegen hem schreeuwde, eisend dat de voorzitter van de commissie iets aan hem zou doen.
Met name de wakkere en paarsharige DeLauro schreeuwde schel dat voorzitter Mark Amodei (R-NV) hem “op zijn plaats moest zetten” toen hij met haar botste over het grensbeleid van de Trump-regering. Dit gebeurde tijdens een hoorzitting van de House Appropriations Homeland Security Subcommittee over toezicht op het Department of Homeland Security.
Zo eiste DeLauro tijdens de hoorzitting op een gegeven moment dat de Trump-regering een beleid had ingesteld dat betekende dat “3.900 kinderen van hun familie werden gescheiden.” Mullin onderbrak haar en zei: “450.000 kinderen gingen verloren onder de regering-Biden, en daar heb je geen woord over gezegd.”
Dat zette haar aan. Wijzend en schreeuwend naar hem, verklaarde de boze Democraat: “Meneer de minister, meneer de minister, onderbreek niet.” Minister Mullin sloeg terug in plaats van het te accepteren. Hij zei, tegen haar snauwend: “Wijs niet met je vinger naar mij.”
De boze Democraat ging door, boos verklarend: “Ik zal met mijn vinger naar je wijzen.” Minister Mullin, opnieuw terugslaan in plaats van het op te nemen, merkte op: “Wees geen hypocriet. Je zou net zo boos moeten zijn over de 450.000 kinderen die verloren zijn gegaan [onder president Joe Biden].”
DeLauro onderbrak toen op bizarre wijze: “Ik ben boos.” Maar minister Mullin gaf niet toe. In plaats daarvan drong hij verder aan en zei dat ze geen enkel woord had gezegd over de bijna een half miljoen kinderen die vermist waren geraakt onder de regering-Biden, zeggende: “Je hebt er geen woord over gezegd. Vier jaar lang heb je geen woord gezegd.”
Op dat moment mengde de voorzitter van de subcommissie zich en zei, proberend de boze heen en weer te onderbreken. Hij zei: “Meneer de minister.” Dat is wanneer de boze afgevaardigde zei, proberend Amodei erbij te betrekken: “Kun je hem op zijn plaats zetten?” Amodei draaide op dat moment terug naar DeLauro en viel haar aan. Hij zei: “Wel, schreeuw niet tegen mij.”
“*” geeft verplichte velden aan
Op dat moment mengde Mullin zich om een sneer naar afgevaardigde DeLauro te geven. “Je moet op je plaats gezet worden,” zei hij. De voorzitter, geïrriteerd door de situatie, zei: “We gaan hier iets van orde hebben.” Hij voegde eraan toe, terwijl hij zich tot Mullin richtte: “Als je later wilt reageren, zijn daar methoden voor, maar het is niet de bedoeling