Er komt een dag dat ze je gaan vragen wat jij deed toen het er op aankwam. Waar was jij in 2020 toen ze met vereende krachten de toekomst van je kinderen aan het vernietigen waren? Samen stonden we sterk, samen met de overheid en hun virologische leugenaars, samen met de Pfizers en Moderna’s hebben we het “virus” overwonnen door onze kinderen te offeren. Het is 6 jaar geleden, die overwinning, hoogste tijd voor een nieuwe dreiging. Ik hoop voor jou dat niemand je deze vraag ooit nog eens gaat stellen: “Waar was jij toen je dochter van 18 in een Oekraïense loopgraaf is omgekomen? En weet je ook waarvoor of voor wie ze stierf?”
Ik moet direct weer denken aan de oorlog van onze ouders en grootouders. Ze gingen met de bezetter mee om te overleven. De gedeserteerde opperbevelhebber had instructies achtergelaten voor de thuisgebleven topambtenaren: “Alles doen wat Herr A. Hitler verordonneert, want hij is een bevriend staatshoofd”. Van de kansel kwam dezelfde instructie: “Het is Gods wil, ende dispereert niet!” Bovendien zorgde de bezetter voor betere melkprijzen, voor werkgelegenheid en nieuwe wetgeving. De Waffen SS werd opgericht en er kwamen mogelijkheden in het Oosten, waar ruimte genoeg was en na gedane zaken behalve ratten geen levende ziel meer rondliep. Er gingen toch mensen in het verzet, sommigen meteen, de meesten nadat de moffen eruit waren getrapt. Verzetsacties konden de goedkeuring van de bevolking amper wegdragen; represailles waren immers aan de orde van de dag. Als je niks deed gebeurde er ook niks. Het was beter Canadezen en Amerikanen te laten sneuvelen in plaats van de amateur-saboteurs speldenprikjes te laten uitdelen zo hier en daar. Verzetslieden die de kampen hadden overleefd en naar huis terug keerden, werden door de landgenoten met de nek aangekeken. Ze hadden het er dan ook nooit meer over.
Het is nu 2026. Langzaam maar zeker worden we een oorlog ingezogen die we, als we het op individuele basis zouden vragen, niet willen voeren. Dat laten we wel aan de Oekraïners over. Tot ze op zijn, uiteraard. Vanaf 2014 zijn westerlingen – de woke weke cake klasse – aangeleerd om weer Russen te gaan haten. Desgevraagd weet geen enkel lid van die klasse waarom. Maar het schijnt normaal en acceptabel te zijn. Je moet een kant kiezen, dat is wat we worden aangepraat. Bepaalde onwetende, ongestudeerde en overbetaalde snotneuzen in het parlement propageren dat ook. Als je voor vrede bent, ben je automatisch voor de Russen en dus staatsgevaarlijk. Als je tegen oorlogen bent en dienst weigert, ben je helemaal een gevaar voor de ritueel te slachtofferen samenleving. Er schijnt een concentratiekamp te worden ingericht voort de opvang van Russische krijgsgevangenen. Dat is natuurlijk flauwekul. Ik beweer dat daar in de nabije toekomst de ernstigste gevallen van vredesactivisme zullen worden opgehokt.
Waar was jij toen het er op aankwam?
Soms denk je wel eens, ik kap ermee, iedereen zoekt het maar uit. Maar ze blijven je lastig vallen, laten je nooit met rust. Je moet blijven betalen aan het systeem dat je uiteindelijk om zeep helpt. En al worden je kinderen nog zo groot en zelfstandig, ontwikkelen ze een eigen mening en gaan compleet hun eigen weg…… dan denk ik bijna automatisch aan dit plaatje:
En aan deze, want er wordt altijd op je gelet:
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2026/06/23/wat-deed-jij-in-2026-toen-nederland-nog-bestond/
.