Nog maar een verhandeling over één van de tienduizenden kleitabletten van de Soemeriërs die nooit goed zijn vertaald, vaak geïnterpreteerd met religie in het achterhoofd en ter bevestiging van vooringenomenheid. Als de uitkomsten niet bevielen, werden ze weggemoffeld; en hoeveel zouden er zijn vernietigd? De wetenschap is de doodsteek voor de geschiedenis geweest. Nu kunnen de teksten die ik heb bekeken ook onderhevig zijn aan bevestigingsdrang, maar als je een computer goed en integer programmeert en het simpele werk laat doen, komt er in ieder geval iets anders uit dan wat ons is geleerd. Bovendien zijn zeer vele vertaalde kleitabletten verdwenen, uit de publieke ruimte gehouden, als de teksten niet overeen kwamen met wat de wetenschap had bedacht. Dus ik lees die vertalingen met gepaste argwaan. Als ik één zaak heb geleerd dan is het dat heel veel van die teksten terugkomt in het huidige tijdsgewricht. Zoals het verhaal van de maan. Ik heb eens een artikel gepubliceerd met de titel “De maan was er niet altijd”. [LINK] We vroegen ons af, waar die informatie vandaan kwam, in hoeverre die oude volkeren via overlevering óf de waarheid, danwel steeds ongeloofwaardiger sprookjes liepen te verkondigen. Het verschil met de Soemeriërs is, dat die alles wat ze wisten hebben gecodificeerd zodat wij het duizenden jaren later ongeschonden uit de puinhopen van het huidige Irak konden redden. Toevallig gebeurde er veel halverwege de 19e eeuw, de wonderlijke 19e eeuw van lege steden, schitterende gebouwen, een kloppende infrastructuur, nergens mensen te bekennen, een enkele paard en wagen, en gek genoeg vrijwel geen platteland, althans daar zijn geen foto’s van te vinden. De aarde was blijkbaar voor het grootste gedeelte nog “woest en ledig” en alleen Gods geest zweefde nog boven de wateren. Er moet iets verschrikkelijks zijn gebeurd, waardoor alles is verwoest, behalve de steden en alles wat er in, op of onder was. Het blijft merkwaardig. Net zo merkwaardig zijn al die bewaard gebleven kleitabletten, waar zoveel anderen hun visioenen en profetieën op hebben gebaseerd.
Deze keer gaat het over de maan. Ze schreven alles op in 12 codes. Minstens één van die codes is een waarschuwing voor latere generaties, dat zijn wij dus, omdat wij er op dit moment fysiek nog zijn. “Als de oogst komt, kijk dan niet omhoog.” Wat zou dat te betekenen hebben. Komt er een moment, dat we worden geoogst? Als je wilt geloven wat de Soemeriërs over de maan hebben geregistreerd, niet als een religie, niet als een voorspelling, maar als het opschrijven van wat hen is aangereikt door de dadergroep. Je kunt het ook niet geloven, als je weet wat die dadergroep voor belangen heeft. Deze dadergroep behoort niet tot onze vriendenkring, is mijn eerste gedachte. We zijn hier immers om te leveren, niet om op een hoger plan te geraken. Als je aan die ijzeren greep wilt ontsnappen, dan maken velen ons wijs dat we moeten ascenderen, bewust worden, moeten ontwaken uit een narcose of een coma. Ik vroeg me altijd af waar die kennis op was gebaseerd en dat weet ik nu: de kleitabletten.
Waarbij meteen de twijfel weer de kop opsteekt: zijn die kleitabletten aangepast aan een nog ouder (misleidend) narratief? Hebben de goden aangereikt wat nodig is om ons structureel van het padje te houden? Vragen, vragen, alleen wijzelf hebben het antwoord. Verstopt en opgeborgen diep in je hartholte. Want de Soemerische goden zijn niet onze Maker(s). We worden door die goden “Kinderen van de aarde” genoemd, vondelingen in het Oude Paradijs, die zijn gekidnapt en aangepast.
.